நிறம் மாறிய பூக்கள்
(ஐக்கூ
கவிதைகள் )
இயற்கையின்
விந்தை
காலையில் வெள்ளை
மாலையில் சிவப்பு
பருத்திப் பூ.
மழையில் நனைந்து
மாயம் காட்டும்
ஈர இதழ்கள்.
மொட்டில் பச்சை
மலர்ந்தால் மஞ்சள்
வண்ண ஜாலம்.
பனியில் உறைந்து
வெளுத்துப் போனது
ரோஜா முகம்.
கதிரவன் முத்தத்தில்
சிவந்தது
தாமரை முகம்.
நிழல் விழுந்தால்
நீலமாகும்
ஊதாப் பூ.
மண்ணின் குணத்தில்
நிறம் மாறும்
செம்பருத்தி.
அந்தி மங்கும் நேரம்
கருநீலமானது
ஆகாயப் பூ.
காற்றில் அசைந்து
ஒளியைப் பருகி
மாறும் வண்ணம்.
மின்னல் ஒளியில்
ஒரு கணம்
வெண்பூக்கள்.
காலத்தின்
கோலம்
நேற்று சிவப்பு
இன்று வாடி
பழுப்பு நிறம்.
உதிர்ந்த பூக்கள்
மண்ணோடு மட்கி
கறுப்பு நிறம்.
காயும் இதழ்கள்
காகிதமாய் மாறி
வெளுத்தன.
முதுமை பூவின்
இதழோரம்
சுருங்கிய மஞ்சள்.
வாரம் கடந்து
வாடிய பூவில்
வர்ணங்கள் இல்லை.
வசந்தத்தில் ஒரு நிறம்
இலையுதிர்காலத்தில்
மகா மௌனம்.
வெயிலின் உஷ்ணத்தில்
வெளிறிப் போனது
நந்தவனம்.
தூசியில் மறைந்து
தெரியவில்லை
செடியின் வண்ணம்.
புத்தகம் அழுத்திய
பழைய பூ
காவி நிறம்.
காலத்தின் தூரிகை
பூக்களின் மீது
கறை பூசியது.
காதலும்
உணர்வும்
உன் வருகையில்
வெண்மலரும்
வெட்கத்தில் சிவந்தது.
பிரிவின் துயரில்
மஞ்சள் பூக்கள்
மௌனமானது.
கண்ணீரில் நனைந்து
கரையுமோ
இதழின் நிறம்?
நீ சூடிய பூ
என் நினைவுகளில்
இன்னும் வாடவில்லை.
காதல் சொன்ன பூ
காலப்போக்கில்
சாம்பல் நிறம்.
மோகம் மறைந்தபின்
பூவின் நிறம்
பாரமாய் போனது.
கனவில் கண்ட பூ
நனவில் வேறு
நிறத்தில் மலர்ந்தது.
இதயத்தின் ரத்தம்
இதழ்களில் ஏறியதோ
இந்தப் பூவுக்கு?
கோபத்தின் தீயில்
கருகியது
மென்மை மலர்.
புன்னகையால்
பூக்களுக்கு
புது வண்ணம் கொடு.
தத்துவத் துளிகள்
நிறம் மாறினாலும்
மணம் மாறவில்லை
உண்மை அன்பு.
நிலையற்ற உலகில்
பூக்களின் வண்ணமும்
ஒரு கனவு.
வேர் ஒன்றுதான்
கிளைகளில் மலரும்
பல வண்ணங்கள்.
இருட்டில் மலரும்
பூவுக்கு ஏது
நிற பேதம்?
சாயங்கள் அழிந்தாலும்
சருகும் ஒரு
ஓவியமே.
வண்ணம் என்பது
விழிகளின் மயக்கம்
பூக்கள் வெறும் பூக்கள்.
தன்னை அழித்து
வண்ணத்தை மறைக்கும்
இயற்கை நீதி.
மாறுதல் ஒன்றே
பூக்களின்
மாறாத தர்மம்.
வெளிச்சம் தரும்
தானம் தான்
பூவின் நிறம்.
ஆசைகள் போலவே
நிறம் மாறுகிறது
அன்றாட மலர்.
சமூகம்
மற்றும் சூழல்
அமில மழையில்
வெந்து போனது
வெள்ளை மல்லிகை.
புகை மூட்டத்தில்
கருமை பூசியது
செடிப் பூக்கள்.
செயற்கை உரத்தினால்
செழித்த பூக்கள்
செயற்கை நிறம்.
பிளாஸ்டிக் பூக்கள்
என்றும் மாறாத
பொய் வண்ணம்.
சாக்கடை ஓரம்
வாசம் வீசும்
மணம் மாறா மலர்.
பூச்சிகள் அமர்ந்து
தேனை உறிஞ்ச
குறையும் பொலிவு.
நசுங்கிய பூக்கள்
வீதியோரம்
அடையாளமற்று.
திருவிழா முடிந்து
குப்பையில் வீழ்ந்த
கறைப்பட்ட பூக்கள்.
ஆடம்பரத்திற்காக
சாயமேற்றிய
ரோஜாக்கள்.
இயற்கையை விற்று
செயற்கை வண்ணம்
தேடுகிறோம்.
நிழலும்
ஒளியும்
நிலவொளியில்
நீல நிறமான
நித்ய கல்யாணி.
விளக்கு ஒளியில்
தங்கம் போல
மஞ்சளரிளி.
கண்ணாடியில் பட்டு
பிரதிபலிக்கும்
வண்ணப் பூ.
மேகம் மறைக்க
மங்கிப் போனது
பூவின் பிரகாசம்.
தண்ணீரினுள்
வளைந்து தெரியும்
வண்ண இதழ்கள்.
பனித்துளியில்
ஒரு பூ
ஓராயிரம் பூக்கள்.
ஜன்னல் வழி
எட்டிப் பார்க்கும்
இளஞ்சிவப்பு.
அந்தி வானில்
பூக்களின் மேல்
குங்குமச் சாயம்.
விடியும் போது
வெண்மையாக
விடிகிறது மல்லி.
இரவு மலர்கள்
நிலவின் கதிரில்
நிறம் பெறுகின்றன.
சிறுகவிதைகள்
காற்று தீண்ட
கலைந்தது
இதழ் வண்ணம்.
பூக்களின் மொழி
நிறங்களில்
ஒளிந்திருக்கிறது.
காயப்பட்ட மலர்
கருஞ்சிவப்பாய்
கதறுகிறது.
வண்ணத்துப்பூச்சி
அமர்ந்து சென்றபின்
இன்னும் அழகு.
தோட்டத்தில் ஒரு பூ
காட்டில் ஒரு பூ
வேறுபாடு நிறத்தில்.
மலர்வதே
வண்ணங்களின்
தொடக்கப் புள்ளி.
உதிர்வதே
வண்ணங்களின்
முடிவுப் புள்ளி.
பூக்களின் ஓவியம்
கடவுள் வரைந்த
கரைந்து போகும் கலை.
காகிதப் பூக்கள்
மழையில் நனைந்தால்
வண்ணம் கசியும்.
மண்ணின் கருப்பிலிருந்து
எப்படி வந்தது
இத்தனை வண்ணம்?
குறியீட்டு
மலர்கள்
அமைதியின் வெள்ளை
ரத்தத்தால்
சிவந்து போனது.
அதிகாரப் பூக்கள்
எப்போதும்
கருப்பு நிறம்.
ஏழையின் சிரிப்பு
வாடிய பூவின்
வர்ணம் போல.
புரட்சிப் பூக்கள்
நெருப்பு நிறத்தில்
பூக்கின்றன.
நம்பிக்கைப் பூ
இருளிலும்
மின்னும் நிறம்.
பொறாமைப் பூக்கள்
பச்சை நிறத்தில்
படர்கின்றன.
தியாகத்தின் பூ
என்றும்
வாடாத சிவப்பு.
அறிவின் மலர்
தெளிந்த
நீல நிறம்.
நட்பின் பூ
பிரியாத
மஞ்சள் வண்ணம்.
மௌனத்தின் பூ
ஊதா நிறத்தில்
உறக்கம் கொள்கிறது.
முடிவுரைத்
துளிகள்
ஒரு பூவில்
எத்தனை வர்ணங்கள்
ஒரு நொடிப் பார்வை.
காலையில் சிரித்த பூ
மாலையில்
மௌனப் பழுப்பு.
நிறம் மாறுதல்
மரணத்தின்
முன்னறிவிப்பு.
பிறக்கும் போது
அழுத பூ
சிரிக்கும் போது சிவப்பு.
மொட்டுக்குள் ரகசியம்
மலரும் போது
வெளிச்சம்.
வாடிய இதழ்களில்
வழிந்திருக்கும்
பழைய அழகு.
காலத்தின் கால்தடம்
பூக்களின் மீது
கறையாக.
மாற்றத்தை ஏற்கும்
மலர்களுக்கு
வலிப்பதில்லை.
நாம் பூக்களாய் இருந்தால்
நிறம் மாற
அஞ்சுவோமா?
பூக்களின் உலகம்
வண்ணங்களின்
ஊமைப் போர்.
உதிர்ந்த பூக்கள்
மண்ணுக்கு
புது வண்ணம்.
மரணத்திலும்
ஒரு அழகு
காய்ந்த பூவில்.
மீண்டும் மலரும்
நம்பிக்கையில்
ஒரு வித்து.
நிறம் என்பது
ஆடை
மணம் என்பது ஆன்மா.
ஆடைகள் மாறலாம்
ஆன்மா
மாறுவதில்லை.
வானவில்லின் மிச்சம்
மண்ணில்
மலர்களாக.
ஒவ்வொரு இதழும்
ஒவ்வொரு
ஓவியம்.
இயற்கை எழுதிய
வண்ணக் கவிதை
பூக்கள்.
பூக்கள் மாறினாலும்
வசந்தம்
மாறுவதில்லை.
நிறம் மாறிய பூக்கள்
சொல்லும் செய்தி
"இதுவும் கடந்து
போகும்".
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக