பார்வையே நீ ஆனாய் (கஜல் கவிதைகள்) - முனைவர் பீ. பெரியசாமி

 

பார்வையே நீ ஆனாய்

(கஜல் கவிதைகள்)

 

விழிகளின் முதல் சந்திப்பு

 

மௌனத்தின் மொழியை விவரிக்கத் தேவையில்லை

உன் முதல் பார்வையே கவிதையானது.

 

ஆயிரம் வார்த்தைகள் சொல்லத் துடித்தேன்

உன் பார்வை என்னை ஊமையாக்கியது.

 

இருட்டுக்குள் கிடந்த என் இதயத்திற்கு

உன் பார்வை ஒரு சூரிய உதயமானது.

 

எங்கு திரும்பினாலும் நீயே இருக்கிறாய்

என் பார்வையே இப்போது நீயானாய்.

 

கடலளவு ஆசைகளைச் சுமந்து வந்தேன்

உன் சிறு பார்வை அலைகளில் கரைந்தேன்.

 

சிமிட்ட மறந்த கண்கள் சொல்கின்றன

உன் அழகில் உலகம் ஸ்தம்பித்ததை.

 

பேசாத பேச்செல்லாம் உன் விழியோரம்

ஒரு தீராத ரகசியமாய் வசிக்கிறது.

 

நூறு நூலகங்கள் சொல்லாத பாடத்தை

உன் ஒற்றைப் பார்வை எனக்குக் கற்பித்தது.

 

விலகிப் போக நினைத்தாலும் முடிவதில்லை

காந்தப் பார்வையால் கட்டிப் போட்டாய்.

 

கனவில் வந்த அதே கண்கள்

நனவிலும் வந்து என்னை நனைக்கின்றன.

 

பார்வையின் ஆதிக்கம்

 

சிறைச்சாலை தேடி நான் அலையவில்லை  

உன் இமைகளுக்குள் ஆயுள் கைதியானேன்.

 

காயங்களுக்கு மருந்து தேடிப் போனேன்  

உன் பார்வையே சிறந்த மருந்தானது.

 

உலகத்தின் அத்தனை வர்ணங்களும் தோற்றன

உன் கருவிழி காட்டும் கறுப்பு அழகிடம்.

 

தாகம் எடுத்த போது நீ வந்தாய்

பார்வையால் என் தாகத்தைத் தீர்த்தாய்.

 

வழிகாட்டும் விண்மீன்கள் தேவையில்லை

உன் பார்வையே என் திசையானது.

 

கூர்மையான வாள்கள் தோற்றுப் போகும்

உன் மென்மையான பார்வையின் வீச்சில்.

 

 

ஏதோ சொல்ல நினைத்து நீ பார்க்கிறாய்

சொல்லாமலே எல்லாம் எனக்குப் புரிகிறது.

 

என்னைத் தேடி நான் அலைந்தபோது

உன் கண்ணாடியில் என்னைக் காட்டினாய்.

 

அந்தி வானம் சிவப்பது எதனால்?

உன் பார்வை பட்டு அது வெட்கப்படுகிறதோ?

 

உயிரற்ற சிலையாய் நான் இருந்தேன்

உன் பார்வை பட்டு நான் உயிர்த்தேன்.

 

காதல் எனும் கவிதை

தூக்கம் தொலைந்த இரவுகளில் எல்லாம்

உன் பார்வையின் நினைவுகளே துணையாகிறது.

 

காகிதத்தில் வடிக்க முடியாத ஓவியம்

உன் கண்களில் உறங்கும் என் உருவம்.

 

தொலைவில் நீ இருந்தாலும் தெரிகிறது

என்னை நோக்கிய உன் பார்வையின் ஈரம்.

 

காலங்கள் கடந்து போனாலும் மாறாது

உன் பார்வையில் எனக்கிருந்த அந்த இடம்.

 

ஒரு கணம் நீ பார்த்த அந்தப் பார்வை  

ஒரு யுகமாய் என் நெஞ்சில் வாழ்கிறது.

 

முகவரி தெரியாமல் அலைந்த கவிதைக்கு

உன் பார்வையே இன்று தலைப்பானது.

 

மலர்கள் உதிர்வது வருத்தமில்லை

உன் பார்வையில் நான் மலர்வதே சுகம்.

 

இதயத்தின் துடிப்பைச் சீராக்குகிறது

உன் பார்வை வீசும் ஒரு சிறு புன்னகை.

 

உலகமே எதிர்த்து நின்றாலும் பரவாயில்லை

உன் பார்வை மட்டும் எனக்கு ஆதரவாய் இருக்கட்டும்.

 

நீ பார்த்த அந்த நொடியில்

நான் எனக்கே தெரியாமல் உன்னவன் ஆனேன்.

 

நிழலும் நிஜமும்

 

கண்ணாடியைப் பார்த்தால் உன்னைக் காட்டும்

உன் பார்வையே என் நிழலானது.

 

நதிக்குக் கரை இருப்பது போல  

என் பார்வைக்கு நீயே எல்லையானாய்.

 

கனவில் கூட உன்னைக் கண்டால்

என் கண்கள் விழித்துக் கொள்ள மறுக்கின்றன.

 

மறைக்க நினைத்தாலும் மறைக்க முடியவில்லை

கண்களே உன் அன்பைச் சொல்லிவிடுகின்றன.

 

பாலைவனப் பயணத்தில் நிழல் தேடினேன்

உன் பார்வை ஒரு சோலையானது.

 

வார்த்தைகள் தோற்றுப் போன இடங்களில்

உன் பார்வை ஒரு காவியம் பாடியது.

 

நீ எப்போது பார்ப்பாய் எனத் தெரியாது

ஆனால் என் பார்வை எப்போதும் உன்னிடமே.

 

வானவில்லில் ஏழு நிறங்கள் தான்

உன் பார்வையில் ஓராயிரம் நிறங்கள்.

 

அணைக்காத தீபமாய் எரிகிறது

என் மனதுக்குள் உன் விழிச் சுடர்.

 

புயலில் சிக்கிய படகாய் இருந்தேன்

உன் பார்வையே எனக்குக் கரையானது.

 

மௌனத்தின் வலிமை

 

ஆயிரம் அர்த்தங்கள் பொதிந்து கிடக்கின்றன

உன் விழிகள் மூடும் அந்த மௌனத்தில்.

 

கோபத்தின் போது உன் பார்வை சிவந்தால்

என் உலகம் முழுதும் இருண்டு போகிறது.

 

 

பிரிவின் வலியைச் சொல்ல வார்த்தை இல்லை 

உன் பார்வையின் ஏக்கமே அதைச் சொல்லும்.

 

மீண்டும் மீண்டும் உன்னைப் பார்க்கிறேன்

முதல் முறை பார்ப்பது போன்ற அதே பிரமிப்பு.

 

இதயத்தின் ஆழத்தில் ஒரு கறை இருந்தது

உன் தூய பார்வையால் அது துடைக்கப்பட்டது.

 

பூட்டிய கதவுகளுக்குச் சாவி எதற்கு?

உன் பார்வை பட்டால் இதயம் திறக்கிறது.

 

வானம் அழுது மழையானது இன்று

உன் பார்வையை அதுவும் தேடுகிறதோ?

 

இருட்டில் இருக்கும் போது பயமில்லை

உன் பார்வையின் வெளிச்சம் என்னுள் உண்டு.

 

நீ பார்க்கும் திசையெல்லாம் வசந்தம்

நீ விலகும் இடமெல்லாம் இலையுதிர் காலம்.

 

எனக்கென்று ஏதுமில்லை இவ்வுலகில்

உன் பார்வையே இப்போது நானானேன்.

 

தொலைந்து போனவன் மீட்கப்பட்டேன்

உன் கருணைப் பார்வையால்.

 

 

இசையின்றி ஒரு ராகம் கேட்டது

உன் பார்வை மீட்டுகிறதோ என் இதயத்தை?

 

செடியில் பூக்காத பூக்கள் எல்லாம்

உன் பார்வை பட்டு இன்று பூத்தன.

 

உலகமே என்னைத் தூற்றிய போதும்

உன் பார்வை எனக்குப் புகலிடம் தந்தது.

 

உன் விழித்திரை எனும் திரையரங்கில்

என் காதல் காவியம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.

 

நீ பார்க்கும் போது நான் அழகாகிறேன்

நீ பார்க்காத போது நான் வெறும் சருகாகிறேன்.

 

கடிகார முட்கள் நின்றாலும் பரவாயில்லை

உன் பார்வை என்னை நகர்த்திக் கொண்டே இருக்கிறது.

 

ஊடல் ராகம் பாடும் உன் கண்கள்

கூடல் பொழுதை எதிர்நோக்கிக் கிடக்கின்றன.

 

விண்மீன்களிடம் கேட்டேன் உன் முகவரி

அவை உன் கண்களைக் காட்டின.

 

காயப்பட்ட மனதுக்கு உன் பார்வை ஒரு வருடல்

 

நிலவின் ஒளியை விடப் பிரகாசம்  

உன் விழிகள் சிந்தும் அந்த மென்மை.

 

ஏழையின் சிரிப்புப் போலத் தூய்மையானது

உன் எதிர்பார்ப்பில்லாப் பார்வை.

 

மழையில் நனைந்த மயிலைப் போல

உன் பார்வையில் நனைந்தேன் நான்.

 

வாழ்க்கைப் பயணம் நீண்டது தான்

உன் பார்வையோடு இருந்தால் அது இனிமையானது.

 

எனக்கான தேவைகள் எதுவும் இல்லை

உன் ஒற்றைப் பார்வையே என் மொத்த வரவு.

 

கனவில் கூட உன் கண் இமைகள்

அசைவதைப் பார்த்தே மகிழ்ந்திருக்கிறேன்.

 

தீண்டத் தெரியாத தென்றலாய் நீ

தேடத் தெரியாத பார்வையாய் நான்.

 

முற்றுப்புள்ளி இல்லாத ஒரு வாக்கியம்

உன் பார்வையோடு தொடங்கும் என் வாழ்க்கை.

 

தேவதைகள் எல்லாம் பொய்யென்பேன்

உன் கண்களைக் காணும் வரை.

 

எனக்கு ஒரு உலகம் வேண்டும்

அதில் உன் பார்வை மட்டுமே இருக்க வேண்டும்.

 

 

புன்னகைக்கத் தெரியாத இதழ்களுக்கு

உன் பார்வை ஒரு புத்துயிர் தந்தது.

 

கவலைகள் மறந்து போகின்றன

உன் கண்களில் என்னைப் பார்க்கும் போது.

 

காலம் செய்த கோலங்களில் எல்லாம்

உன் பார்வை ஒரு அழிவற்ற ஓவியம்.

 

சமுத்திரத்தின் ஆழத்தை அளந்துவிடலாம்

உன் பார்வையின் ஆழத்தை அளக்க முடியாது.

 

இதயம் எனும் கூண்டில் அடைக்கப்பட்ட

ஒரு சுதந்திரப் பறவை உன் பார்வை.

 

மீண்டும் ஒருமுறைப் பார் என்னை

நான் மீண்டும் ஒருமுறைப் பிறக்கிறேன்.

 

உன் பார்வையில் ஒரு மாயாஜாலம் உண்டு

அது என்னைத் தன்னிலை மறக்கச் செய்கிறது.

 

மெழுகுவர்த்தியாய் நான் உருகினாலும்

உன் பார்வையின் ஒளியால் நான் வாழ்கிறேன்.

 

வீசும் காற்றில் உன் மணம் இருக்கிறது

பார்க்கும் பார்வையில் உன் முகம் இருக்கிறது.

 

 

எனக்காக நீ பார்த்த ஒரு நொடி

என் வாழ்நாளின் பொக்கிஷமானது.

 

மௌனத்தால் கட்டப்பட்ட கோட்டை இது  

உன் பார்வையால் அது தகர்க்கப்பட்டது.

 

நிலம் இல்லாத பயிராய் நான்

உன் பார்வை எனும் நீரால் வளர்கிறேன்.

 

உன் கண்ணசைவில் ஒரு கவிதை பிறக்கும்

என் கை அசைவில் அது எழுத்தாகும்.

 

தேடல்கள் எல்லாம் முடிவுக்கு வந்தன

உன் பார்வையில் என்னைத் தரிசித்த போது.

 

நீ பேசும் போது உன் கண்களைப் பார்க்கிறேன்

வார்த்தைகளை விட அவை உண்மையாக இருக்கின்றன.

 

என் மரணத்தின் போதும் உன் பார்வை

என் மீதே இருக்கட்டும் என வேண்டுகிறேன்.

 

சொர்க்கம் என்பது வேறொன்றுமில்லை

உன் பார்வையில் நான் வாழ்வதுதான்.

 

ஒவ்வொரு காலையும் ஒரு புதுமை

உன் பார்வையில் விழிக்கும் போது.

 

 

உறக்கம் கொள்ளாத கண்களுக்குத் தெரியும்

உன் பார்வையின் அருமை என்னவென்று.

 

கவிஞன் தேடும் சொற்கள் எல்லாம்

உன் கருவிழியின் ஓரத்தில் ஒளிந்துள்ளன.

 

ஒருமுறை பார்த்தால் போதுமென்றேன்

இப்போது வாழ்நாள் முழுவதும் பார்க்கத் துடிக்கிறேன்.

 

என் நிழல் கூட உன்னைப் பின்தொடரும்

உன் பார்வை காட்டும் வெளிச்சத்தில்.

 

நீ பார்க்கும் திசையெல்லாம் பூக்களாவது

உன் பார்வையின் தவத்தினால்.

 

காயங்கள் ஆறிக் கொண்டே இருக்கின்றன

உன் பார்வை எனும் ஒத்தடத்தால்.

 

பேசத் துணிந்த இதழ்கள் பின்வாங்கின

உன் பார்வை தந்த மௌனத்தில்.

 

என்னுள் இருக்கும் ஈரம் குறையவில்லை

உன் பார்வை எனும் மழையினால்.

 

நீயே நானாகிப் போன பின்

பார்வை மட்டும் வேறாக இருக்க முடியுமா?

 

முடிவில்லாத ஒரு காவியம் நாம்

உன் பார்வையே அதன் முதல் வரி.

 

இதயம் வரை பாய்கிறது உன் பார்வை

ஒரு வில்லில் இருந்து புறப்பட்ட அம்பாக.

 

உலகமே மறைந்து போனாலும்

உன் பார்வையே நான் ஆனேன் என்பதுதான் உண்மை.