புதுப்புடவை (ஹைபுன் கவிதைகள்) - முனைவர் பீ. பெரியசாமி

 

புதுப்புடவை

(ஹைபுன்  கவிதைகள்)

 

பண்டிகையும் பரவசமும்

 

திருமணத்திற்குப் பின் வரும் முதல் தீபாவளி. அடுக்களையில் பலகார வாசம். படுக்கை அறையில் மடிப்பு கலையாத பட்டு.

 

தலை தீபாவளி

பட்டுப்புடவை மடிப்பில்

அம்மாவின் வாசம்.

 

அலுவலக போனஸ் கையில் வந்ததும் அவளுக்குத் தோன்றியது அந்தச் சிவப்பு நிறப் புடவைதான். கடைத்தெருவின் கூட்டத்திலும் அதன் ஜொலிப்பு குறையவில்லை.

 

வியர்வைத் துளி

நூறு நூல்களாகி

சிவப்புப் புடவை.

 

பாட்டியின் எண்பதாம் கல்யாணம். பேரக் குழந்தைகள் எல்லாம் சேர்ந்து எடுத்த இளம்பச்சை நிறக் கூரைப்பட்டு. அதை உடுத்தியபோது அவர் முகம் இருபது வயதுப் பெண்ணாய் மாறியது.

 

சுருக்கமான முகம்

மெருகேறியது

பட்டுப் புடவையில்.

 

ஏழைச் சிறுமி கடை வாசலில் நின்றிருந்தாள். கண்ணாடிக்கு அந்தப் பக்கம் இருந்த அழகிய புடவையை விரல்களால் தொடாமல் கண்களால் வருடினாள்.

 

கண்ணாடித் திரை

தொட முடியாத

வண்ணக் கனவு.

 

மழையில் நனைந்து வீடு திரும்பியவளுக்கு, காய்ந்த புதுப்புடவையின் கதகதப்பு ஒரு தாயின் அணைப்பைப் போலிருந்தது.

 

ஈரமான இரவு

கதகதப்புத் தந்தது

புதுக் கூறை.

 

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு குடும்ப விசேஷம். பீரோவின் அடியில் பத்திரப்படுத்தியிருந்த அந்த ஜரிகைப் புடவையை எடுத்தபோது, ஒரு பழைய நண்பனைச் சந்திப்பது போன்ற உணர்வு.

 

அலமாரி வாசம்

பழைய நினைவுகள்

புது ஜரிகை.

 

அந்தச் சிறுமிக்கு அதுதான் முதல் புடவை. பாவாடை சட்டையிலிருந்து புடவைக்கு மாறிய அந்த நொடி, கண்ணாடி அவளுக்கு ஒரு புது அடையாளத்தைக் காட்டியது.

 

சிறுமி மறைந்து

பெண்ணான மாயம்

முதல் புடவை.

 

தறிக்குழியில் அமர்ந்து இரவு பகலாக நெய்த நெசவாளிக்குத் தெரியும், அந்தப் புதுப்புடவையின் ஒவ்வொரு நூலும் ஒரு ஏழையின் மூச்சுக்காற்று என்று.

 

நெசவுச் சத்தம்

நூலிழைப் பந்தம்

உழைப்பின் வர்ணம்.

 

பொங்கல் திருநாளில் வாசல் தெளித்துக் கோலமிடும்போது, புதுப்புடவையின் முந்தானை காற்றில் ஆடுவது ஒரு வெற்றிக் கொடி பறப்பது போலிருந்தது.

 

மார்கழிப் பனி

வாசல் கோலத்தில்

வண்ணப் புடவை.

 

துணிக் கடையில் கண்ணாடியில் தெரிந்த பிம்பத்தைப் பார்த்தபோது, அந்தப் புடவை அவளுக்காகவே நெய்யப்பட்டது போல் ஒரு கர்வம் வந்தது.

 

கண்ணாடி பிம்பம்

உனக்காகவே நான்

புதுப் பட்டு.

 

திருமணச் சந்தடியில் மணப்பெண் உடுத்திய அந்த முகூர்த்தப் பட்டு. ஆயிரம் கண்களின் பார்வை பட்டாலும், அவளது பார்வை மட்டும் அந்தப் பட்டின் மென்மையில் லயித்திருந்தது.

 

முகூர்த்த நேரம்

ஆயிரம் பார்வைகள்

அழகுப் புடவை.

 

அப்பா வாங்கி வந்த அந்த நூல் புடவை. விலை குறைவுதான், ஆனால் அதை உடுத்தும்போது ஒரு மகாராணியின் கம்பீரம் அவளுக்குள் குடியேறியது.

 

அப்பா தந்த

விலையில்லாப் பரிசு

நூல் புடவை.

 

மழையில் நனைந்தபடி வந்தவளுக்கு, அம்மா நீட்டிய அந்த உலர்வான புதுப்புடவை ஒரு கதகதப்பான போர்வையாக மாறியது.

 

ஈரமான இரவு

அம்மாவின் அன்பு

காய்ந்த புடவை.

 

அலுவலகத்தின் முதல் நாள். அந்தப் புதுப்புடவையின் மடிப்பு கலையாமல் நடக்க அவள் எடுத்த முயற்சி, அவளுக்கு ஒரு புது ஒழுக்கத்தைக் கற்றுக் கொடுத்தது.

 

மடிப்பு கலையாமல்

நிமிர்ந்த நடை

முதல் வேலை.

 

கோயில் திருவிழாவில் காற்றோடு போட்டிப் போட்டுப் பறக்கும் புதுப்புடவையின் முந்தானை, ஒரு வண்ணத்துப் பூச்சியின் சிறகடிப்பைப் போலிருந்தது.

 

கோயில் காற்று

வண்ணத்துப் பூச்சியாய்

பறக்கும் முந்தானை.

 

பிறந்தநாளுக்காகப் பாட்டி கொடுத்த அந்தப் பட்டுப் பாவாடை புடவையானது. காலத்தின் ஓட்டத்தில் உருவம் மாறினாலும், அன்பு மட்டும் மாறவே இல்லை.

 

காலப் பயணம்

உருவம் மாறியது

மாறா அன்பு.

 

பழைய புடவைகளைத் தானமாகக் கொடுத்தபோது, மனதிற்குள் ஒரு சிறு வலி. ஆனால், அதை உடுத்திய இன்னொருத்தியின் முகத்தில் தெரிந்த புன்னகை புதுப்புடவைக்கு ஈடானது.

 

பகிர்ந்த அன்பு

மறுவாழ்வு பெற்றது

பழைய புடவை.

 

மேடைப் பேச்சின் போது நடுக்கத்தை மறைக்க புடவையின் முந்தானையை இறுக்கிப் பிடித்தாள். அந்தப் புதுப்புடவை அவளுக்கு ஒரு மௌனத் துணையாக நின்றது.

 

மேடை அதிர்வு

துணையாய் நின்றது

புடவையின் நுனி.

 

கல்லூரிச் சுற்றுலாவில் தோழிகள் அனைவரும் ஒரே மாதிரி உடுத்திய அந்தப் புதுப்புடவைகள். அன்று அந்தப் பேருந்தே ஒரு பூந்தோட்டமாக மாறியிருந்தது.

 

நட்பின் வண்ணம்

ஒரே மாதிரி

ஊஞ்சல் புடவை.

 

வருடாவருடம் மாறும் ஃபேஷன்களுக்கு இடையில், அம்மாவின் அந்தப் பழைய ஜரிகைப் புடவை இன்றும் புதுப்புடவையாகவே ஜொலிக்கிறது.

 

மாறும் காலம்

மாறாத அழகு

அம்மாவின் பட்டு.

 

 

 

 

 

உறவுகளின் பரிசு

 

தங்கைக்காக முதல் சம்பளத்தில் எடுத்த நூல் புடவை. அதன் தரம் தெரியாவிட்டாலும், அண்ணனின் பாசம் அதில் இழையோடியது.

 

முதல் சம்பளம்

தங்கையின் புன்னகையில்

முழுமையுற்றது.

 

மாமியார் தந்த முதல் பரிசு. அந்த ஊதா நிறப் புடவையில் ஒரு அதிகாரமும் அன்பும் கலந்திருந்தது.

 

கண்ணாடி முன்

நாத்தனார் பொறாமை

ஊதாப் புடவை.

 

காதலன் தந்த முதல் பரிசு. விலை குறைவுதான், ஆனால் அதன் வண்ணம் அவன் கண்களின் காதலைப் பிரதிபலித்தது.

 

விலையில்லா அன்பு

சாயம் போகாது

காதல் புடவை.

 

பிரிந்து போன தோழி அனுப்பிய கொரியர். உள்ளே அதே பழைய நினைவுகளைத் தூண்டும் மஞ்சள் நிறப் புதுப்புடவை.

 

 

 

நிறம் மாறாத நட்பு

பழைய நினைவுகள்

புதுப் புடவை.

 

அப்பா வாங்கித் தந்த கடைசிப் புடவை. அது இன்றும் பீரோவின் மேல் அடுக்கில் தெய்வத்தின் சிலையாய் இருக்கிறது.

 

அப்பா தந்த நிழல்

நூலாகிப் போனது

கடைசிப் பட்டு.

 

தம்பிக்கு வேலை கிடைத்த முதல் மாதம். அக்காவிற்கு அவன் வாங்கி வந்த அந்த இளநீலப் புடவை. அதன் விலையை விட தம்பியின் வளர்ச்சியே அவளுக்குப் பெருமையாக இருந்தது.

 

தம்பியின் முதல்வரி

அக்காவின் கண்ணீரில்

நனைந்த நீலம்.

 

நெடுநாட்களாகப் பீரோவில் தூங்கிய அந்தப் பட்டு. விசேஷத்திற்காக எடுத்தபோது, அதன் மடிப்புகளில் ஒரு வெள்ளி மீன் போல ஜரிகை மின்னியது.

 

இருட்டுச் சிறை

வெளிச்சம் கண்டது

வெள்ளி ஜரிகை.

 

புகுந்த வீட்டுக்குச் சென்றபோது கட்டிய அந்த மெரூன் நிறப் புடவை. ஒரு புதிய வாழ்க்கையின் தொடக்கத்தை அந்தப் புதுப்புடவையின் மணம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தது.

 

புது வீடு

புகுந்த வாசனை

மெரூன் பட்டு.

 

பாட்டியின் கைத்தறிப் புடவை. அதில் இருந்த ஒவ்வொரு நூலும் ஒரு கதையைச் சொன்னது. பழையது என்றாலும் அது உடுத்தும்போது புதுப்புடவையின் கம்பீரத்தைத் தந்தது.

 

கைத்தறி ராகம்

பாட்டியின் அன்பு

நூலிழை பந்தம்.

 

முதல் முறை புடவை கட்டப் பழகிய அந்தப் பதின்ம வயதுப் பெண். முந்தானையைச் சொருகத் தெரியாமல் தடுமாறியதில் ஒரு பேரழகு இருந்தது.

 

பின் பின் பின்

தடுமாறும் இடுப்பு

சிறிய புடவை.

 

பக்கத்து வீட்டுத் தோழி சீமந்தத்திற்கு உடுத்திய அந்த ஊதாப் புடவை. அவள் முகம் காட்டிய பொலிவில் அந்தப் புடவையும் ஒரு கவிதை பாடியது.

 

 

மஞ்சள் முகம்

ஊதாப் புடவை

உயிர் ஓவியம்.

 

தீபாவளிக்கு எடுத்த புதுப்புடவையை முதன்முதலில் துவைக்கும்போது, அதன் சாயம் கைகளில் ஒட்டிக் கொண்டது. அது ஏனோ மருதாணி சிவப்பைப் போல இனித்தது.

 

கைநிறையச் சாயம்

புதுப்புடவை தந்த

சிவப்புத் தீபாவளி.

 

அம்மாவுக்காக மகன் ஆசையாய் எடுத்த புடவை. "விலை அதிகம்" என்று அவர் திட்டினாலும், அதை உடுத்திப் பார்க்கும்போது முகம் முழுவதும் பூரிப்பு.

 

மகனின் அன்பு

அம்மாவின் வசவு

அழகிய பட்டு.

 

அலுவலகத் தோழிகள் அனைவரும் ஒரே வண்ணத்தில் எடுத்த புடவை. அன்று அந்த இடமே ஒரு பூந்தோட்டம் போலக் காட்சியளித்தது.

 

ஒரே வண்ணம்

பல முகங்கள்

நட்புப் பூக்கள்.

 

மழையில் நனைந்த புதுப்புடவை. அதன் பாரம் கால்களைத் தடுமாற வைத்தாலும், அந்த ஈரமான அழகு அவளுக்குப் பிடித்திருந்தது.

 

ஈரமான பட்டு

தடுமாறும் நடை

மழைப் பெண்.

 

கோயிலுக்குச் செல்லும் முன் உடுத்திய அந்த மெல்லிய சந்தன நிறப் புடவை. கற்பூர வாசனையோடு அதுவும் ஒரு தெய்வீக மணம் கமழ்ந்தது.

 

கோயில் தீபம்

சந்தனப் புடவை

மௌனப் பிரார்த்தனை.

 

துணிக் கடையில் நூறு புடவைகளைப் பார்த்தாலும், அந்த ஒரு கருப்புப் புடவை மட்டும் அவளை ஏதோ செய்தது. அது அவளது கம்பீரத்தைக் கூட்டியது.

 

கருப்பு அழகு

கண் படும்

கம்பீரப் புடவை.

 

புடவைக்குக் குஞ்சம் கட்டிய அந்த மாலைப் பொழுது. ஒவ்வொரு நூலாக முடிச்சிடும் போது, வாழ்க்கையின் பிணைப்புகளும் பலமாவது போல் இருந்தது.

 

நூல்களில் முடிச்சு

அழகிய குஞ்சம்

முடிந்த காதல்.

 

பிரிந்திருந்த கணவன் மீண்டும் வந்தபோது கொண்டு வந்த பரிசு. அந்தப் புதுப்புடவை ஒரு மன்னிப்புக் கடிதத்தைப் போல இருந்தது.

 

வார்த்தைகள் இல்லை

புதுப் புடவை

மன்னிப்பின் வண்ணம்.

 

கல்லூரி இறுதி நாள். அனைவரும் சேலையில் தேவதைகளாய் வந்தனர். அந்தப் புதுப்புடவைகளில் விடைபெறலின் சோகமும் கலந்திருந்தது.

 

கல்லூரி முடிவு

கண்ணீர் மல்க

கடைசிச் சேலை.

வாழ்வின் தருணங்கள்

 

நேர்முகத் தேர்வுக்குச் செல்லும்போது உடுத்திய காட்டன் புடவை. கஞ்சி போட்ட விறைப்பில் ஒரு தன்னம்பிக்கை ஒளிர்ந்தது.

 

கஞ்சிப் புடவை

நிமிர்ந்த நடை

நிச்சயமான வேலை.

 

வளைகாப்புப் பெண். வயிறு தள்ளாட, கையில் பூக்கள், உடலில் பளபளக்கும் புதுப்புடவை. ஒரு உயிர் இன்னொரு உயிரைத் தாங்கும் ஜொலிப்பு.

 

இருயிர்கள்

ஒரே பட்டில்

வளைகாப்பு.

 

பள்ளிக்கூட டீச்சர். புதுப்புடவை கட்டி வரும்போது மாணவர்களின் கண்களில் ஒரு புதுவித மரியாதை.

 

சாக்பீஸ் துகள்

அழகு பார்த்தது

ஆசிரியைப் புடவை.

 

முதல் மேடைப் பேச்சு. நடுக்கத்தை மறைக்க புடவையின் முந்தானையை இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டாள்.

 

மேடை நடுக்கம்

முந்தானையில் முடிந்து

வெற்றிப் பேச்சு.

 

பொங்கல் திருநாள். வாசலில் கோலமிடும்போது புரளும் புதுப்புடவை மண்ணில் படாமல் தவித்தாள்.

 

மார்கழிப் பனி

புதுப்புடவை பாரம்

வண்ணக் கோலம்.

 

முதல் சம்பளத்தில் வாங்கிய அந்த வெளிர் நீலப் புடவை. அதைத் தொடும்போதெல்லாம் உழைப்பின் வாசனையும், ஒரு சுதந்திரப் பறவையின் சிறகடிப்பும் மனதிற்குள் கேட்கிறது.

 

சுய வருமானம்

சுதந்திரக் காற்று

நீலப் புடவை.

 

கோயில் திருவிழாவிற்கு உடுத்திய அந்தப் புதுப்புடவை. கூட்டத்தில் முட்டி மோதிச் செல்லும்போது, அதன் ஜரிகை யாரோ ஒருவரின் சட்டையில் சிக்கிக் கொண்டது.

 

திருவிழாக் கூட்டம்

சிக்கிய ஜரிகை

சிறு புன்னகை.

 

வளைகாப்பு முடிந்த பின், அந்தப் புதுப்புடவையை மடித்து வைத்தாள். விரைவில் ஒரு குட்டிப் பாப்பா இந்தப் பட்டுத் துணியில் தவழும் என்ற கற்பனை அவளைச் சிலிர்க்க வைத்தது.

 

தாயின் மடி

பட்டுப் புடவை

தொட்டில் ஆனது.

 

பழைய அலமாரிக்குள் இருந்த அம்மாவின் கல்யாணப் புடவை. அதன் மடிப்புகளில் இன்னும் அந்தப் பழைய காலத்து வாசனை அப்படியே இருந்தது.

 

காலப் பயணம்

அம்மாவின் மணம்

மஞ்சள் பட்டு.

 

புதுப்புடவைக்குச் சாயம் போகுமா எனச் சோதிக்க ஒரு மூலையை நனைத்தாள். அவள் பயந்தது போலவே, ஒரு துளி நீர் ஒரு பெரிய கறையாக மாறியது.

 

நனைந்த ஓரம்

கரைந்த சாயம்

வெளுத்த இதயம்.

 

தையல்காரர் பிளவுஸை இறுக்கமாகத் தைத்துவிட்டார். புதுப்புடவை உடுத்திய மகிழ்ச்சியை விட, மூச்சு விடுவதே பெரும் பாடாகிப் போனது.

 

அழகின் விலை

இறுக்கும் ரவிக்கை

தவிப்புப் புடவை.

 

ஒரு தோழி இன்னொரு தோழிக்குத் தந்த பிறந்தநாள் பரிசு. அந்தப் புடவையை உடுத்தும்போதெல்லாம் நட்பின் மென்மை மேனியெங்கும் படர்கிறது.

 

நூறு நூல்கள்

நட்பின் பின்னல்

பிறந்தநாள் பட்டு.

 

மழைக்காலத் திருமணத்தில் உடுத்திய பட்டுப்புடவை. சேறு பட்டாலும் பரவாயில்லை என்று முந்தானையைத் தூக்கிப் பிடித்து நடந்தாள்.

 

மழைச் சேறு

பட்டுப் பாவாடை

தவித்த நடை.

 

நீண்ட நாள் ஆசைப்பட்ட அந்த டிசைனர் புடவை. கண்ணாடியில் தன்னைப் பார்க்கும்போது, அவள் ஒரு சினிமா நட்சத்திரமாகவே மாறிவிட்டாள்.

 

கண்ணாடி மாயம்

நட்சத்திர மின்னல்

புதுப் புடவை.

 

முதல் தீபாவளிக்கு அப்பா வாங்கித் தந்த அந்தச் சின்னப் புடவை. அது இன்று பீரோவின் ஓரத்தில் ஒரு பொக்கிஷமாக உறங்குகிறது.

 

அப்பா தந்தது

சிறிய அளவு

பெரிய நினைவு.

 

அலுவலகக் கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ள உடுத்திய காட்டன் புடவை. அதன் விறைப்புத்தன்மை அவளுக்கு ஒரு கவசத்தைப் போலத் தன்னம்பிக்கை தந்தது.

 

கஞ்சிப் புடவை

நிமிர்ந்த பார்வை

வெற்றிப் பாதை.

 

அண்ணனின் திருமணத்தில் உடுத்திய அந்த அடர் சிவப்புப் புடவை. கூட்டத்தில் எல்லோரையும் விட அவளே அழகாகத் தெரிவதாகத் தோழிகள் சொன்னார்கள்.

 

 

 

புகழ்ச்சி மொழி

சிவந்த முகம்

சிவப்புப் பட்டு.

 

புதுப்புடவையில் முதல் கறை விழுந்தபோது, அவள் ஒரு குழந்தையைப் போல அழுதுவிட்டாள். ஒரு சிறு துளி எண்ணெய் ஒரு பெரிய கதையை முடித்துவிட்டது.

 

எண்ணெய்க் கறை

எரிந்த மனம்

பாதி அழகு.

 

மார்கழி மாதக் கோலத்திற்கு உடுத்திய நூல் புடவை. பனியின் குளிர்ச்சியும், புடவையின் கதகதப்பும் ஒரு விசித்திரமான அனுபவம்.

 

மார்கழிப் பனி

வாசல் கோலம்

புதுப் புடவை.

 

புடவையை மடித்து மடித்து வைத்தே அவளது விரல்கள் தேய்ந்தன. ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு புது அழகைத் தேடுகிறாள் அந்த மடிப்புகளுக்குள்.

 

ஆயிரம் மடிப்பு

அலங்காரக் கலை

பெண்ணின் ரகசியம்.

 

 

மாற்றமும் ஏமாற்றமும்

 

ஆன்லைனில் ஆர்டர் செய்த புடவை வந்தது. படத்தில் பார்த்த நிறத்திற்கும் கைக்கு வந்த நிறத்திற்கும் ஒரு வானம் பூமி வித்தியாசம்.

 

டிஜிட்டல் மாயம்

ஏமாந்த கண்கள்

திரையில் ஒரு நிறம்.

 

துவைக்கும்போது சாயம் போன புதுப்புடவை. அவள் இதயத்தின் ஒரு பகுதி நனைந்து போனது போல உணர்ந்தாள்.

 

வண்ணக் கசிவு

நீலமான நீர்

வெளுத்த இதயம்.

 

மடிப்பு கலையாமல் ஒரு வருடமாய் பீரோவில் இருக்கும் புடவை. செல்ல இடமில்லை, அணிந்துகொள்ள ஆளுமில்லை.

 

தனிமை பீரோ

மடிப்பு கலையாத

மௌனப் பட்டு.

 

கல்யாணப் புடவை எடுக்கச் சென்றபோது, அம்மா பழைய நினைவுகளில் மூழ்கினாள். அவளுக்கு இப்போது புதுப்புடவை என்பது ஒரு ஞாபகச் சின்னம்.

 

 

அம்மாவுக்குப் பட்டு

எனக்குப் பட்டு

நிறம் மாறிய காலம்.

 

தையல்காரர் சொதப்பிய பிளவுஸ். புதுப்புடவைக்கு வந்த சோதனை. முந்தானையால் மறைக்கப் பழகிக்கொண்டாள்.

 

தையல் பிழை

முந்தானை மறைக்கும்

பெண்ணின் புத்தி.

 

பாலிஸ்டர் புடவை உடுத்தி அடுப்படியில் வேலை செய்தாள். ஒரு சிறு தீப்பொறி பட்டுப் புடவையில் துளையிட்டது. அவளது இதயத்திலும் ஒரு சிறு துளை விழுந்தது.

 

அடுப்படித் தீ

பசிக்குத் தந்தது

புதுப் புடவையை.

 

தன் தோழியின் திருமணத்திற்குச் செல்ல வாங்கி வைத்திருந்த விலை உயர்ந்த புடவை. கடைசி நேரத்தில் போக முடியாமல் போனதால், அது பெட்டிக்குள்ளேயே அழுதது.

 

பயணமில்லாப் பட்டு

பெட்டிக்குள் சிறை

வாடிய மடிப்பு.

 

அத்தை வீட்டு விசேஷத்திற்காக அம்மாவுக்கு வாங்கிய புடவை. தம்பி அதைப் போட்டுப் விளையாடிச் சாணித் தரையில் இழுத்துவிட்டான்.

 

குழந்தைச் சிறுமை

கறைபட்டது

அம்மாவின் கனவு.

 

புடவைக்கு மேட்ச் ஆக வளையல் தேடி அலைந்தாள். கடைசியில் வளையல் கிடைத்தது, ஆனால் வாங்கிய புடவையின் நிறம் வெயிலில் மங்கித் தெரிந்தது.

 

நிழலும் வெயிலும்

மாறிப் போனது

நூலின் வண்ணம்.

 

பீரோவில் இருந்த புதுப்புடவையைச் செல்லுப் பூச்சிகள் அரித்திருந்தன. அது ஒரு பழைய காதலின் சிதைந்த கடிதத்தைப் போலிருந்தது.

 

பூச்சிகளின் பசி

சிதைந்த ஓவியம்

அரித்த புடவை.

 

வரதட்சணைக் கொடுமையால் பிரிந்த பெண், பிறந்த வீட்டுக்கு வரும்போது தான் கொண்டு சென்ற அதே புதுப்புடவையுடன் திரும்பினாள்.

 

கண்ணீர் மூட்டை

பெட்டியுடன் திரும்பிய

புதிய புடவை.

 

ஆன்லைனில் பார்த்தபோது மின்னிய ஜரிகை, நேரில் வந்தபோது பிளாஸ்டிக் நாராய் இருந்தது. விளம்பரங்கள் எப்போதும் அழகாகவே இருக்கின்றன.

 

பொய் ஜொலிப்பு

தொட்டுப் பார்த்ததும்

சுருங்கிய மனது.

 

தீபாவளிக்கு எடுத்த புதுப்புடவையைத் தையல்காரர் தைக்காமல் இழுத்தடித்தார். பண்டிகை முடிந்து வந்த புடவை வெறும் துணியாகவே தெரிந்தது.

 

நேரம் தவறிய

புதுப் புடவை

பழைய உற்சாகம்.

 

அம்மா தன் திருமணப் புடவையை மகளுக்குத் தைத்துக் கொடுத்தாள். பழைய பட்டு இப்போது நவீன மாடல் உடையாக மாறியிருந்தது.

 

தலைமுறை மாற்றம்

அம்மாவின் மணம்

மகளின் ஆடை.

 

கூட்டத்தில் நடக்கும்போது யாரோ மிதித்துவிட்டதில் புதுப்புடவையின் ஓரம் கிழிந்தது. அந்த ஒரு நூல் பிரிந்ததில் ஒரு உறவே அறுந்தது போலிருந்தது.

 

 

 

மிதிபட்ட ஓரம்

பிரிந்த நூல்

வழிந்த கண்ணீர்.

 

வேலைக்குப் போகும் முதல் நாள். அப்பா வாங்கித் தந்த பூப்பொட்டமிட்ட புடவை. அதை உடுத்தியபோது ஒரு மகாராணி உணர்வு.

 

அப்பா தந்த

முதல் அதிகாரம்

புதுப் புடவை.

 

மழையில் நனைந்த புதுப்புடவையை நிழலில் உலர்த்தினாள். அதன் சாயம் தரையில் ஒரு மர்ம ஓவியத்தை வரைந்தது.

 

தரையில் ஓவியம்

கரைந்த வண்ணம்

நிழல் உலர்த்தல்.

 

அண்ணன் திருமணத்திற்கு எடுத்த பட்டுப்புடவை. அதன் விலை அதிகம் என்பதால், விசேஷம் முடிந்ததுமே மீண்டும் மடித்து வைக்கப்பட்டது.

 

இரண்டே மணிநேரம்

ஆயுள் முடிந்தது

அலங்காரப் பட்டு.

 

ஏழைத் தாய் தன் கிழிந்த புடவையை மறைக்க, தன் மகளின் திருமணத்திற்காக வந்த புதுப்புடவையைத் தன் மேல் ஒரு கணம் போர்த்திப் பார்த்துக் கொண்டாள்.

 

கண்ணாடி முன்

ஒரு நிமிட ராணி

ஏழைத் தாய்.

 

பழைய துணிகளைப் போடும் தொட்டியில் விழுந்தது ஒரு புதுப்புடவை. அது யாருக்கோ பிடிக்காத நிறமாக இருந்திருக்கலாம்.

 

மகிழ்ச்சியின் குப்பை

யாரோ வேண்டாத

வண்ணப் புடவை.

 

சமூகமும் எதார்த்தமும்

 

கூலித் தொழிலாளியின் மகள். பழைய துணியையே புதுப்புடவையாய் உடுத்திப் பழகியவளுக்கு, அன்று ஒரு மிராக்கிள் நடந்தது.

 

யாரோ தந்த தானம்

சிறுமிக்கு அது

பட்டுப் புடவை.

 

தேர்த் திருவிழா. ஊரே புதுப்புடவையில் ஜொலிக்கிறது. நடுத்தர வர்க்கத்தின் கௌரவம் அந்த மடிப்புகளில் ஒளிந்திருக்கிறது.

 

 

ஊர்த் திருவிழா

கடனில் எடுத்த

கௌரவப் புடவை.

 

கைத்தறி நெசவாளி. ஊருக்கெல்லாம் புதுப்புடவை நெய்பவனுக்கு, தன் மனைவியின் கந்தல் துணி மட்டும் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை.

 

நெசவுச் சத்தம்

அவன் மனைவிக்கு

கந்தலான வாழ்வு.

 

குப்பை மேட்டில் வீசப்பட்ட ஒரு பட்டுப் புடவை. அது ஒரு காலத்தில் ஒரு திருமணத்தின் சாட்சியாய் இருந்திருக்கலாம்.

 

முடிந்த கதை

குப்பையில் வீழ்ந்த

பட்டுத் துணி.

 

நூறாவது புடவை. அடுக்கடுக்காய் குவிந்து கிடந்தாலும், முதல் புடவையின் அந்தப் பரவசம் மீண்டும் வருவதில்லை.

 

எண்ணிக்கை கூடிட

ஏனோ குறையுது

அதே பரவசம்.

 

தன் மகளின் திருமணத்திற்காகச் சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்த பணத்தில் வாங்கிய முகூர்த்தப் பட்டு. அதன் பாரம் விலையை விட அதிகமானது.

 

 

தாயின் சேமிப்பு

நூறு நூல்களாகி

மகள் மேனியில்.

 

விதவை அத்தைக்குத் தெரியாமல் அவர் படுக்கையறையில் வைக்கப்பட்ட ஒரு வெளிர் நிறப் புதுப்புடவை. அது ஒரு மௌனமான ஆதரவு.

 

மௌனப் பரிசு

நிறமற்ற வாழ்வில்

சிறு மாற்றம்.

 

தள்ளுவண்டி கடையில் வாங்கிய காட்டன் புடவை. ஏழைத் தொழிலாளிக்கு அதுதான் காஞ்சிபுரம் பட்டு.

 

வேர்வை வாசனை

புதுப்புடவை மணம்

ஏழையின் பொங்கல்.

 

பள்ளி ஆண்டு விழாவில் ஆடும் சிறுமிக்கு உடுத்திய குட்டிப் புடவை. கால்களில் இடறியபடி அவள் தேவதையாய் மாறினாள்.

 

தடுமாறும் நடை

தேவதை ஆனவள்

குட்டிப் புடவையில்.

 

பழைய புடவைக்குப் பதில் எவர்சில்வர் பாத்திரம் என்று கூவி வந்தவனிடம், மனமில்லாமல் கொடுத்தாள் தன் முதல் பிறந்தநாள் புடவையை.

 

மாற்று வியாபாரம்

ஞாபகங்கள் விற்று

வாங்கிய பாத்திரம்.

 

ஏழைத் தந்தை தன் மகளுக்கு வாங்கி வந்த புதுப்புடவை. அதில் அவர் ஒரு மாத உணவைத் தியாகம் செய்திருந்தார்.

 

பசியின் விலை

மகளின் சிரிப்பு

தந்தையின் பரிசு.

 

கணவன் வேலை இழந்து நின்றபோது, அவள் தன் புதுப்புடவைகளை அடகு வைத்தாள். அவை வெறும் துணிகளல்ல, குடும்பத்தின் மானம்.

 

அடகு கடை

வரிசையாய் நின்றன

புதுப் புடவைகள்.

 

பாட்டி வைத்திருந்த அந்தப் பழைய பெட்டிக்குள், இன்றும் இருக்கிறது அவர் மாமனார் தந்த முதல் புதுப்புடவை.

 

காலப் பெட்டி

மணம் மாறாத

மஞ்சள் பட்டு.

 

கடையின் ஜன்னல் ஓரம் தொங்கும் புடவையைத் தினமும் பார்த்தபடி கடந்து போகிறான் ஒருவன், தன் காதலிக்குப் பிடிக்காத நிறம் அது என்று தெரிந்தும்.

 

வீணான தேடல்

அவள் சூடா

அழகிய புடவை.

 

ஒரு புடவை எடுப்பதற்காக நூறு புடவைகளைக் கலைத்துப் போட்டாள். கடைக்காரர் சலிப்பின்றி மீண்டும் மடித்தார்.

 

பெண்ணின் ரசனை

மடிப்புகள் கலைந்து

மீண்டும் ஒரு மடிப்பு.

 

தீ விபத்தில் எரிந்து போனது அவளது அத்தனை கனவுகளும், அவள் ஆசையாய் வாங்கிய புதுப்புடவையும் சேர்த்து.

 

நெருப்பின் பசி

சாம்பலாகிப் போனது

சிவப்புப் புடவை.

 

மருமகள் வந்த பின், பீரோவின் முதல் அடுக்கு அவளுக்குத் தரப்பட்டது. அங்கே குடியேறின அவளது வண்ணமயமான புதுப்புடவைகள்.

 

 

 

அதிகார மாற்றம்

புதுப் புடவைகள்

புதிய வீடு.

 

தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பிறருக்குப் புடவை நெய்த அந்த முதியவர், அன்று தன் இறுதி ஊர்வலத்திற்குக் கோடிக்கலையாய் ஒரு துணி பெற்றார்.

 

நெசவு நின்றது

கடைசிப் புடவை

வெள்ளை நிறத்தில்.

 

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு விசேஷம். பீரோவைத் திறந்தபோது புதுப்புடவையின் வாசனை ஒரு பழைய நண்பனைப் போல வரவேற்றது.

 

மூடிய கதவு

சுவாசத்தில் நுழைந்தது

புதுப் புடவை.

 

நூறாவது ஹைபுன். புடவை என்பது வெறும் துணியல்ல; அது ஒரு பெண்ணின் கலாச்சாரம், உணர்வு மற்றும் உயிர்.

 

பெண்ணின் அழகு

நூறு நூல்களில்

புதுப் புடவை.