திருச்செந்தூர் அந்தாதி
1. காப்பு
திருச்செந்தூர்
மேவும் சிவனார் திருமகன்
அருட்செந்தூர்
ஆடும் அமுதன்
- உருச்செந்தூர்
அந்தாதி சொல்ல
அரைக்கபொரு யானைமுகன்
தந்தாதி பாதம்
துணை.
பொருள்: திருச்செந்தூரில் எழுந்தருளியிருக்கும் சிவபெருமான் திருமகனும், அருட்கடலுமான முருகப்பெருமான் மீது இந்த அந்தாதியைப் பாட, யானை முகத்தையுடைய விநாயகப் பெருமானின் திருவடிகள் துணையாகட்டும்.
2. வேலவன்
துணைவன் எனநினைந்து
தூயசெந்தூர் நின்றால்
வினைவந்து தீர்க்கும்
வேலன்
- கனைக்கின்ற
ஆழ்கடல் ஓரத்து
அமர்ந்தருளும் ஆண்டவன்
பாழ்கடல் நீக்கும்
பகவன்.
பொருள்: நமக்கெல்லாம் துணையாக முருகன் இருக்கிறான் என்று நினைத்து செந்தூர் சென்றால்,
நம் வினைகளை வேலவன் தீர்ப்பான். அலைகள் முழங்கும்
கடலோரத்தில் அமர்ந்திருக்கும் அவன் நம் துன்பக் கடலை நீக்குவான்.
3. பகவன் அடி
பகவன் அடியினைப்
பற்றினால் பாரில்
மிகவன்மை சேருமே
மெய்யாய்
- அகவன்மை
கொண்ட செந்தூர்
குமரனைப் போற்றிடவே
விண்ட வினைபோம்
விரைந்து.
பொருள்: இறைவனான முருகனின் திருவடிகளைப் பற்றினால், இவ்வுலகில்
உண்மையான வலிமை கிடைக்கும். செந்தூர் குமரனைப் போற்றினால்,
நம்மைச் சூழ்ந்த வினைகள் விரைவாக விலகும்.
4. விரைந்தே வருவான்
விரைந்தே வருவான்
வினையகற்ற செந்தூர்
உறைந்த கதிர்வேல்
உத்தமன்
- நிரைந்த
அருள்மழை பெய்யும்
அலைவாய் அமர்ந்தோன்
இருள்நீக்கும்
எம்மானே இன்று.
பொருள்: நம் வினைகளை அகற்ற, செந்தூரில் உறையும் ஒளிபொருந்திய
வேல் ஏந்திய உத்தமன் விரைந்து வருவான். அலைவாயில் (கடற்கரையில்) அமர்ந்து அருள்மழை பொழியும் அவன்,
நம் மன இருளை நீக்கும் தலைவன்.
5. இன்றே சரணம்
இன்றே சரணம்
எனப்புக்கேன் செந்தூர்வாழ்
குன்றே நிகர்தோள்
குமரனே
- நன்றே
நினைப்பார்
மனத்தில் நிழலாய் இருப்பாய்
வினைப்பாவம்
போக்கும் விபூதி.
பொருள்: மலை போன்ற தோள்களை உடைய குமரனே, இன்றே உன்னைச் சரணடைந்தேன்.
உன்னை நன்மையாக நினைப்பவர் மனதில் நீ நிழலாய் இருப்பாய். உனது திருநீறு (விபூதி) பாவங்களை
நீக்கும்.
6. விபூதி அணிந்தால்
விபூதி அணிந்தால்
வினையாவும் தீரும்
தபூதி எனவாழும்
தக்கோன்
- செந்தூர்
அலைகடல் ஓரம்
அமர்ந்த அறுமுகன்
நிலைதந்து காப்பான்
நிதம்.
பொருள்: செந்தூர் முருகனின் திருநீற்றை அணிந்தால் தீவினைகள் தீரும். செல்வம் எனத் தகும் குணங்களைக் கொண்டவனும், செந்தூர்
கடலோரம் அமர்ந்த ஆறுமுகனும் நமக்கு நல்வாழ்வு தந்து காப்பான்.
7. நிதமும் நினைப்பார்
நிதமும் நினைப்பார்
நிலவுலகில் வாழ்வார்
இதமுடன் செந்தூர்
இறைவனை
- பதமுடன்
ஏத்தித் தொழுவார்
இடரெலாம் நீங்கியே
பூத்திடும்
இன்பம் பொலிந்து.
பொருள்: செந்தூர் இறைவனை நாள்தோறும் நினைப்பவர்கள் இவ்வுலகில் இன்பமாக வாழ்வார்கள்.
அவன் திருவடிகளைப் போற்றித் தொழுபவர்களின் துன்பங்கள் நீங்கி,
வாழ்வில் மகிழ்ச்சி பொலிந்து விளங்கும்.
8. பொலிந்த முகங்கள்
பொலிந்த முகங்கள்
ஓர்ஆறு கொண்டு
நலிந்தாரைக்
காக்கும் நாயகன்
- செந்தூர்
கடலோரம் நின்று
கருணை மழைபொழியும்
சுடர்வேலன்
பாதமே சார்பு.
பொருள்: பொலிவு மிக்க ஆறு முகங்களைக் கொண்டு நலிந்தவர்களைக் காக்கும் தலைவன் முருகன்.
செந்தூர் கடலோரம் நின்று கருணை பொழியும் அந்த வேலவனின் பாதங்களே நமக்குக்
கதி.
9. சார்பு எனக்கந்தன்
சார்பு எனக்கந்தன்
சரணமே வேறில்லை
தேர்புகழ் செந்தூர்
திருமுருகன்
- கார்புகழ்
மேனி உடையான்
மருகன் கதிர்வேலன்
ஊனிடை நின்றான்
உவந்து.
பொருள்: எனக்குப் புகலிடம் முருகனின் திருவடிகளே, வேறு ஏதுமில்லை.
செந்தூரில் விளங்கும் முருகன், திருமாலின் மருகன்.
அவன் என் உடலிலும் உயிரிலும் மகிழ்ச்சியுடன் கலந்து நிற்கின்றான்.
10. உவந்தே உனைபாட
உவந்தே உனைபாட
உள்ளம் உருகுமே
செந்தூர் உறைவாழ்
செவ்வேளே
- வந்தே
அருள்வாய் அடியேன்
அலைப்புண்ணாது ஆட்கொள்
பொருளாய் இருப்பாய்
புவி.
பொருள்: செந்தூரில் உறையும் செவ்வேளே, உன்னை மகிழ்ந்து பாட என்
உள்ளம் உருகுகிறது. அடியேன் உலகில் அலைந்து வருந்தாமல் நீயே வந்து
என்னை ஆட்கொள்வாயாக. நீயே இவ்வுலகின் மெய்ப்பொருளாக இருக்கிறாய்.
11. புவிமேல் புகழ்தர
புவிமேல் புகழ்தர
புண்ணியன் செந்தூர்
குவிமேல் கரங்கொண்டு
கும்பிட
- அவிமேல்
அமர்ந்த அமரர்
தொழும்ஆறு முகனை
நயந்தே துதிப்பார்
நலம்.
பொருள்: இப்பூவுலகில் புகழுடன் வாழ, செந்தூரில் வீற்றிருக்கும்
புண்ணியவானை கைகூப்பி வணங்க வேண்டும். வேள்வி அவிகளை ஏற்கும்
தேவர்கள் தொழும் அந்த ஆறுமுகனை விரும்பித் துதிப்பவர்களுக்கு எல்லா நலன்களும் கூடும்.
12. நலமே விளைந்திடும்
நலமே விளைந்திடும்
நாள்தோறும் செந்தூர்
வலமே வருவார்
வாழ்வு
- குலமே
தழைக்க வருள்வான்
தாரகன் தனைவென்ற
மழைக்கண் கருணை
மகன்.
பொருள்: திருச்செந்தூர் கோயிலை நாள்தோறும் வலம் வந்து வழிபடுபவர்களின் வாழ்வில் நன்மைகளே
நடக்கும். தாரகாசுரனை வென்றவனும், மழை மேகம்
போன்ற கருணை பொழியும் கண்களை உடையவனுமான முருகன், நம் குலம் தழைக்க
அருள் செய்வான்.
13. மகனென வந்தவன்
மகனென வந்தவன்
மால்மருகன் செந்தூர்
அகமெனக் கொண்ட
அண்ணல்
- முகமெல்லாம்
புன்னகை சிந்தும்
புகழேறு வேலவன்
தன்னையே சாரும்
தவம்.
பொருள்: சிவபெருமானின் மகனாக வந்தவனும், திருமாலின் மருகனுமான
முருகன், செந்தூரைத் தன் இருப்பிடமாகக் கொண்டவன். புன்னகை பூக்கும் முகத்தினைக் கொண்ட அந்த வேலவனைச் சரணடைவதே நாம் செய்யும்
தவமாகும்.
14. தவமே புரியாமல்
தவமே புரியாமல்
தார்வேலன் செந்தூர்
அவமே கழியாமல்
ஏத்த
- சிவமே
வடிவாய் எழுந்தருளும்
வள்ளல் கதிர்வேல்
விடிவாய் அமையும்
விதியாய்.
பொருள்: கடினமான தவங்கள் ஏதும் செய்யாவிட்டாலும், செந்தூர் முருகனை
வீணாகக் காலம் கழிக்காமல் துதித்தால், சிவவடிவமாக விளங்கும் அந்த
வள்ளல், நம் தலையெழுத்தையே மாற்றி நல்வாழ்வு விடிய வழி செய்வான்.
15. விதியினை மாற்றுவான்
விதியினை மாற்றுவான்
வேலவன் செந்தூர்
நதியினைப் போன்ற
நறுங்கருணை
- பொதியுமவன்
பாத மலரைத்
தினம்பணிந்து போற்றிடவே
ஏதம் அணுகா
இனி.
பொருள்: நம் தீய விதிகளையும் மாற்றும் வல்லமை கொண்டவன் செந்தூர் முருகன். நதியைப் போல ஓடி வரும் நறுமணக் கருணை கொண்ட அவனது திருவடித் தாமரைகளைப் பணிந்து
போற்றினால், துன்பங்கள் (ஏதம்) நம்மை நெருங்காது.
16. இனிய தமிழால்
இனிய தமிழால்
இசைபாடச் செந்தூர்
கனியெனத் தித்திக்கும்
கந்தன்
- நனிமிகு
வேலால் வினைகளை
வேரறுக்க வல்லவன்
காலால் வருந்துயர்
காப்பு.
பொருள்: இனிமையான தமிழால் பாடினால், கனியைப் போல தித்திப்பவன்
செந்தூர் கந்தன். தன் கூர்மையான வேலால் நம் வினைகளை வேரோடு அறுப்பவன்.
எமன் (காலன்) தரும் மரண பயத்தையும்
துயரையும் போக்க வல்லவன் அவன்.
17. காப்பாய் முருகா
காப்பாய் முருகா
கடலலைசூழ் செந்தூரில்
மூப்பாய் வருந்துயரம்
முற்றுமே
- நீப்பாய்
மயிலேறி வந்தென்னை
மாற்றார் பிணியின்
வெயிலேறி வாடாமல்
வை.
பொருள்: கடலலைகள் சூழ்ந்த செந்தூரில் வாழும் முருகா! முதுமையாலும்
நோயாலும் வரும் துயரங்களை முழுமையாக நீக்குவாயாக. மயில் மீது
ஏறி வந்து, பகைவர்களாலும் நோய்களாலும் வெயிலில் வாடும் பயிரைப்
போல நான் வாடாமல் என்னைக் காப்பாயாக.
18. வைப்பாய் அடியேன்
வைப்பாய் அடியேன்
மனத்தினிலே செந்தூர்
செப்பாய் அமுதம்
செழிக்கவே
- மெய்ப்பாக
நின்னைத் தொழுவார்
நினையார் பிறப்பினை
பின்னைப் பெருவாழ்வு
பெற்று.
பொருள்: செந்தூரில் வாழும் அமுதம் போன்றவனே! அடியேனின் மனதில்
உன் நினைவு செழிக்கும்படி அருள் செய். உண்மையாக உன்னைத் தொழுபவர்கள்,
மறுபிறவி பற்றி கவலைப்படத் தேவையில்லை; அவர்கள்
உன்னிடமே பேரின்பப் பெருவாழ்வு பெறுவார்கள்.
19. பெற்றுத் தருவான்
பெற்றுத் தருவான்
பெருநிதியைச் செந்தூர்
சுற்றுத் திசைபோற்றும்
சுந்தரன்
- கற்றுணர்ந்தார்
உள்ளக் கமலத்து
உறையும் கதிர்வேலன்
தெள்ளமுது ஊட்டும்
தெளிந்து.
பொருள்: எண்திசையாரும் போற்றும் அழகுடைய செந்தூர் முருகன், நமக்கு
அருள்நிதியையும் பொருள்நிதியையும் தருவான். நூல்களைக் கற்றுணர்ந்த
ஞானிகளின் இதயத் தாமரையில் உறையும் அவன், தெளிந்த அமுதம் போன்ற
அறிவை நமக்கு ஊட்டுவான்.
20. தெளிந்தே உனைநாடி
தெளிந்தே உனைநாடி
வந்தேன்நான் செந்தூர்
ஒளிதரு வேலவா
ஓதி
- நளிர்மிகும்
பன்னிரு தோள்கள்
பணியப் பவந்தீரும்
என்னிரு கண்மணியே
ஏந்து.
பொருள்: உள்ளத் தெளிவோடு உன்னை நாடி வந்தேன், ஒளிவீசும் வேல்
ஏந்திய செந்தூர் வேலவனே! குளிர்ந்த பன்னிரண்டு தோள்களை வணங்கினால்
பிறவித் துயரம் (பவம்) தீரும். என் இரு கண்மணி போன்றவனே, என்னைத் தாங்கி அருள்புரிவாயாக.
21. ஏந்து கதிர்வேல்
ஏந்து கதிர்வேல்
இறைவா எழில்செந்தூர்
வாய்ந்த அடியாரை
வாழ்த்துவாய்
- காய்ந்த
புலன்ஐந்தும்
வெல்லப் புகலிடம் நீயே
நலநல்கும் நாதா
நவில்.
பொருள்: ஒளி வீசும் வேலை ஏந்திய இறைவனே! அழகு மிகுந்த செந்தூரில்
உன்னைத் தரிசிக்க வரும் அடியார்களை வாழ்த்தி அருள்வாய். அலைபாயும்
ஐம்புலன்களையும் வென்று நல்வழிப்பட நீயே தஞ்சம். நன்மைகளைத் தரும்
தலைவனே, எனக்கு நல்வழி காட்டுவாயாக.
22. நவில்வார் நாவினில்
நவில்வார் நாவினில்
நர்த்தனம் ஆடும்
கவிவார் செந்தூர்
கந்தன்
- புவிவாழ்
நரர்சொல்லும்
சொல்லில் நயமாய் இருப்பான்
அரனார் அருள்ஈன்ற
சேய்.
பொருள்: தன்னைத் துதிப்பவர்களின் நாவினில் கவிதையாகவும் இசையாகவும் ஆடுபவன் செந்தூர்
கந்தன். மண்ணுலகில் மனிதர்கள் சொல்லும் நல்ல சொற்களில் இனிமையாகத்
திகழ்பவன், சிவபெருமான் அருளால் உதித்த குமரக்கடவுள் ஆவான்.
23. சேயாய் வந்து
சேயாய் வந்து
சிவனார் மடிஇருந்து
வாயால் மறைபொருள்
சொன்னவன்
- தூய
அலைவாய் கரையில்
அமர்ந்த செந்தூரன்
நிலைவாழ்வு
தந்து நிறுத்து.
பொருள்: குழந்தையாய் வந்து சிவபெருமானின் மடியில் அமர்ந்து, அவரது
காதுகளில் பிரணவ மந்திரத்தின் பொருளை உபதேசித்தவன் முருகன். தூய்மையான
கடற்கரையில் அமர்ந்துள்ள அந்தச் செந்தூரன், எனக்கு நிலையான நல்வாழ்வைத்
தந்து ஆட்கொள்வானாக.
24. நிறுத்துவாய் என்நெஞ்சில்
நிறுத்துவாய்
என்நெஞ்சில் நின்பாதம் செந்தூர்
மறுப்பாரில்
லாதா மணியே
- பொறுப்பாய்
அடியேன் பிழைகள்
அனைத்தும் அறுப்பாய்
நெடிய புயத்து
நிமலா.
பொருள்: செந்தூரில் வாழும் நிகரற்ற மாணிக்கமே! உன் திருவடிகளை
என் நெஞ்சில் நிலையாக நிறுத்துவாயாக. அடியேன் செய்த பிழைகளைப்
பொறுத்து, அவற்றை நீக்கி அருள்புரிவாய். நீண்ட வலிமையான தோள்களை உடைய தூயவனே!
25. நிமலன் தனைநினைந்து
நிமலன் தனைநினைந்து
நித்தமும் செந்தூர்
அமரன் அடிதொழுதால்
அஞ்சேல்
- எமனும்
அணுகான் அருகே
அறிவு பெருகும்
குமரன் அருளால்
குளிர்ந்து.
பொருள்: தூயவனான செந்தூர் முருகனை நாள்தோறும் நினைத்து, அந்தத்
தேவாதி தேவனின் திருவடிகளைத் தொழுதால், "அஞ்சாதே"
என்று அவன் அருள்வான். எமனும் அருகில் வரமாட்டான்;
குமரனின் குளிர்ந்த அருளால் அறிவும் ஆற்றலும் பெருகும்.
26. குளிர்ந்த விழிகொண்டு
குளிர்ந்த விழிகொண்டு
கோலச் செந்தூர்
தளிந்து வருவார்
தமையாள்
- ஒளிர்ந்த
மயிலேறி வந்து
மயக்கம் அறுப்பான்
எயிலேறு ஈசன்
மகன்.
பொருள்: குளிர்ந்த கண்களால் கருணை பொழிந்து, செந்தூரை நோக்கி
உருகி வருபவர்களை ஆட்கொள்பவன் முருகன். ஒளி வீசும் மயில் வாகனத்தில்
ஏறி வந்து, நம் மனமயக்கத்தைத் தீர்ப்பான் முப்புரம் எரித்த ஈசனின்
மகனான முருகன்.
27. மகனாய் மருகனாய்
மகனாய் மருகனாய்
வாழ்வுதரும் செந்தூர்
சுகமார் கதிர்வேல்
சுடர்
- அகமே
குடியாய் இருக்கும்
குமரக் கடவுள்
படியார் புகழும்
பரன்.
பொருள்: ஈசனுக்கு மகனாகவும், திருமாலுக்கு மருகனாகவும் விளங்கி,
நமக்கு நல்வாழ்வு தருபவன் செந்தூர் முருகன். இன்பம்
தரும் ஒளி வீசும் வேலவன் அவன். அடியார்களின் இதயத்தையே தனது கோயிலாகக்
கொண்டு வாழும் அந்தப் பரம்பொருளை உலகம் முழுவதும் புகழ்கின்றது.
28. பரனே எனப்பணிந்து
பரனே எனப்பணிந்து
பாடிச் செந்தூர்
வரமே எனக்கேட்டு
நின்றால்
- கரமே
நீட்டி அருள்வான்
நிகரில்லாச் செவ்வேள்
வாட்டிடும்
துன்பம் வராது.
பொருள்: "மேலானவனே" என்று பணிந்து பாடி, செந்தூர் முருகனிடம் வரங்களைக் கேட்டு நின்றால், நிகரற்ற
அந்தச் செவ்வேள் தன் திருக்கரம் நீட்டி அருள் புரிவான். அதன்பின்
நம்மை வாட்டும் துன்பங்கள் ஏதும் நம்மிடம் வராது.
29. வராது வினைப்பயன்
வராது வினைப்பயன்
வாட்டும் செந்தூர்
பராபரன் பாதம்
பணிந்தால்
- குராநறும்
மாலை அணிந்த
மார்பன் மயில்வீரன்
காலனை வெல்லக்
கருணை.
பொருள்: நம்மைத் துரத்தி வாட்டும் தீவினைகளின் பயன் நம்மைச் சேராது, செந்தூர் இறைவனின் திருவடிகளைத் தொழுதால். நறுமணம் மிக்க
குராமலர் மாலை அணிந்த மார்பனும், மயில் வீரனுமான அவன்,
எமனை வெல்லும் கருணையை நமக்குத் தருவான்.
30. கருணை மழைபொழியும்
கருணை மழைபொழியும்
கந்தன் செந்தூர்
தருவே எனநிற்கும்
தக்கோன்
- ஒருவன்பால்
அன்பே பெருகி
அருட்செந்தூர் போற்றிடவே
இன்பமே சூழும்
இனி.
பொருள்: கருணையை மழையாகப் பொழியும் கந்தன், வேண்டுவோருக்கு வேண்டுவன
தரும் கற்பகத் தருவாகச் செந்தூரில் நிற்கிறான். அந்த ஒப்பற்றவன்
மீது அன்பு கொண்டு செந்தூரைத் துதித்தால், இனி எப்போதும் நம்
வாழ்வில் இன்பமே சூழ்ந்திருக்கும்.
31. இனிதே தமிழ்வாழ
இனிதே தமிழ்வாழ
ஈந்தான் செந்தூர்
கனிசேர் கதிர்வேல்
கடவுள்
- முனிவர்
தொழுதே வணங்கும்
துணையடி போற்ற
அழுதே வினைகள்
அறும்.
பொருள்: தமிழ் மொழி இனிமையுடன் தழைக்க அருளியவன், செந்தூரில்
உறையும் கனிவான கதிர்வேல் கடவுள். முனிவர்கள் போற்றும் அவனது
திருவடிகளை நாம் உருகித் தொழுதால், நம்மைப் பற்றியுள்ள வினைகள்
அனைத்தும் அடியோடு அழியும்.
32. அறும்பா வங்கள்
அறும்பா வங்கள்
அலைவாய் செந்தூர்
நறும்பா தத்தை
நயந்தால்
- பெரும்பேறு
இம்மை மறுமை
இரண்டிலும் நல்குமே
செம்மைசேர்
செவ்வேள் சினம்.
பொருள்: செந்தூர் கடற்கரையில் உறையும் முருகனின் நறுமணம் மிக்க திருவடிகளை விரும்பினால்,
நம் பாவங்கள் அற்றுப்போகும். செம்மை மிக்க அந்தச்
செவ்வேள், தன் பகைவர் மீது காட்டும் சினம் நம் துன்பங்களை அழித்து,
இப்பிறவியிலும் மறுபிறவியிலும் பெரும்பேற்றைத் தரும்.
33. சினமே தவிர்த்து
சினமே தவிர்த்துச்
செழுஞ்செந்தூர் வேலன்
மனமே புகுந்து
மகிழ
- அனமேறும்
வாணி புகழ்ந்திடும்
வள்ளல் அடிநிழல்
நாணிடார் துன்பம்
நலிந்து.
பொருள்: நம் கோபத்தைத் தவிர்த்து, செந்தூர் வேலனை மனதில் இருத்தி
மகிழ்ந்தால், கலைமகள் புகழும் அந்த வள்ளலின் திருவடி நிழலில்
வாழ்வோம். அங்கே துன்பங்களுக்கு இடமில்லை; அவற்றை நினைத்து நாம் வருந்த வேண்டிய அவசியம் நேராது.
34. நலிந்தாரைத் தாங்கும்
நலிந்தாரைத்
தாங்கும் நவிலுஞ்செந்தூர் தேவன்
மெலிந்தார்
இடர்தீர்க்கும் மெய்யன் - பொலிந்த
மகுடம் அணிந்த
மணிமார் பன்வேலன்
அகடம் அறுக்கும்
அரசு.
பொருள்: வறுமையிலும் நோயிலும் நலிந்தவர்களைக் காப்பவன் செந்தூர் முருகன். மனம் மெலிந்தவர்களின் துயரம் தீர்க்கும் மெய்யான கடவுள் அவன். கிரீடம் அணிந்தவனும், அழகிய மார்பினை உடையவனுமான அந்த
வேலவன், நம் அநீதிகளையும் பாவங்களையும் அழிக்கும் அரசன் ஆவான்.
35. அரசும் அவன்தான்
அரசும் அவன்தான்
அழகிய செந்தூர்
முரசும் அதிரும்
முளரி
- சிரசால்
வணங்கித் துதிப்பார்
வாழ்வுயரச் செய்யும்
குணங்கொண்ட
கோலக் குமரன்.
பொருள்: நமக்கு அரசனாக இருப்பவன் செந்தூர் முருகனே. வெற்றி முரசுகள்
அதிர, தாமரை போன்ற தன் திருவடிகளால் அடியாரைக் காப்பவன்.
தலைவணங்கி அவனைத் துதிப்பவர்களின் வாழ்வை உயர்த்தும் நற்குணங்கள் கொண்டவன்
அழகிய குமரன்.
36. குமரன் அடிபணிய
குமரன் அடிபணியக்
கூடும்செந்தூர் வாழ்வு
அமரன் அருளமுதம்
ஆகும்
- சமரம்
புரிந்தே அசுரர்
பொடிசெய்த வேலன்
பரிந்து காப்பான்
பரிந்து.
பொருள்: குமரனின் திருவடிகளைப் பணிந்தால், செந்தூரில் வாழும்
பெரும்பாக்கியம் கிட்டும். தேவர்களின் தலைவனான அவனது அருள் அமுதம்
போன்றது. போர்க்களத்தில் அசுரர்களைப் பொடி செய்த அந்த வேலவன்,
நம்மிடம் அன்பு கொண்டு நம்மை எந்நேரமும் காப்பான்.
37. பரிந்துனைப் பாடப்
பரிந்துனைப்
பாடப் பரவுஞ்செந்தூர் கந்தா
தெரிந்துனைப்
போற்றத் தெளியும்
- கருத்தில்
உதிக்கும் ஒளியே
உமையாள் மகனே
துதிப்பார்
தமையாள் துணை.
பொருள்: அன்போடு உன்னைப் பாட, செந்தூர் கந்தனே! உன்னை அறிந்து போற்றப் போற்ற என் உள்ளம் தெளிவடையும். என் சிந்தனையில் உதிக்கும் ஒளியே, பார்வதி தேவியின் மகனே!
உன்னைத் துதிப்பவர்களைத் துணையாக நின்று காப்பாயாக.
38. துணையாக வந்து
துணையாக வந்து
தொலைக்கும்செந்தூர் நாதன்
பிணையாக நம்மைப்
பிணிக்கும்
- கணையெனப்
பாயும் வினையைப்
பொசுக்கும் கதிர்வேல்
சேயைக் கருதச்
செவம்.
பொருள்: செந்தூர் நாதன் நமக்குத் துணையாக வந்து துயரங்களைத் தொலைப்பான். அவன் தன் அருளால் நம்மைத் தன்னோடு பிணைத்துக் கொள்வான். அம்பு போலப் பாயும் நம் வினைகளை அவனது கதிர்வேல் எரித்துவிடும். அந்த முருகனைச் சிந்திப்பதே சிறந்த செல்வமாகும்.
39. செவமெனக் கொண்டு
செவமெனக் கொண்டு
திருச்செந்தூர் மேவும்
தவமென நின்ற
தனிவேல்
- பவமெனும்
வெவ்வினை தீர்க்கும்
விரிநீர் மருகனை
எவ்வினைப் போதும்
ஏத்து.
பொருள்: மேலான செல்வமாகத் திருச்செந்தூரில் தவக்கோலத்தில் நிற்கும் அந்த ஒப்பற்ற வேல்,
பிறவிப் பெருங்கடல் தரும் தீவினைகளைத் தீர்க்கும். கடல் வண்ணன் திருமாலின் மருகனான முருகனை எல்லா நேரங்களிலும் துதிப்பாயாக.
40. ஏத்துமடி யாரை
ஏத்துமடி யாரை
எழில்செந்தூர் வேலவன்
பார்த்துப்
பரவசப் படுத்தி
- ஆர்த்தெழும்
ஆழ்கடல் ஓரம்
அமர்ந்தே அருள்மழை
சூழத் தருவான்
சுகம்.
பொருள்: தன்னைத் துதிக்கும் அடியார்களை, அழகிய செந்தூர் வேலவன்
தன் கருணைப் பார்வையால் பரவசப்படுத்துவான். அலைகள் ஆர்ப்பரிக்கும்
கடலோரம் அமர்ந்துள்ள அவன், நம்மைச் சுற்றி அருள்மழையைப் பொழிந்து
மாறாத இன்பத்தைத் தருவான்.
41. சுகமே தருவான்
சுகமே தருவான்
சுடரொளிசெந்தூர் வாழ்
அகமே அமர்ந்த
அண்ணல்
- மிகமேல்
பதவி தருவான்
பழனி மலைவாழும்
உதவி புரியும்
உத்தமன்.
பொருள்: நம் மனதையே கோயிலாகக் கொண்டு வாழும் செந்தூர் அண்ணல், நமக்கு எல்லா சுகங்களையும் தருவான். பழனி மலைக்கும் தலைவனான
அந்த உத்தமன், நமக்கு உயரிய நிலையை அடைய உதவி செய்வான்.
42. உத்தமன் பாதத்தை
உத்தமன் பாதத்தை
உன்னிச் செந்தூர்
சித்தமே செந்திலாய்
நின்றால்
- வித்தகன்
வேலால் வினைகள்
வேரறுப்பான் மெய்யன்பர்
பாலாய் ஒழுகுமே
பண்பு.
பொருள்: உயர்ந்தவனான முருகனின் திருவடிகளை நினைத்து, நம் மனமே
செந்தூர் திருத்தலமாக மாறினால், அந்த ஞானமூர்த்தி தன் வேலால்
வினைகளை அழிப்பான். மெய்யன்பர்களுக்குப் பால் போன்ற தூய்மையான
பண்புகள் கிட்டும்.
43. பண்புடை யாரைப்
பண்புடை யாரைப்
பரிவுடன்செந்தூர் ஈசன்
கண்படை கொண்டு
காப்பான்
- வண்புகழ்
வேதங்கள் போற்றும்
விகிர்தன் மயில்வீரன்
பாதங்கள் நமக்கே
பற்று.
பொருள்: நற்பண்பு உடையவர்களைச் செந்தூர் ஈசன் தன் கருணைக் கண்களால் பார்த்துக் காப்பான்.
வேதங்கள் போற்றும் விசித்திரமானவனும், மயில் வீரனுமான
முருகனின் பாதங்களே நமக்கு நிலையான பற்றுக்கோடு.
44. பற்றே எனநினைந்து
பற்றே எனநினைந்து
பாடிச் செந்தூர்
வெற்றியே தருவான்
வேலன்
- சுற்றிலும்
அன்பே பெருகிட
அலைவாய் அமர்ந்தோன்
துன்பே துடைப்பான்
துணிந்து.
பொருள்: "முருகனே என் பற்று" என்று நினைத்துப் பாடினால்,
அந்த வேலவன் நமக்கு வெற்றியைத் தருவான். நம்மைச்
சுற்றி அன்பு பெருகும்படி, கடற்கரையில் அமர்ந்துள்ள அவன் நம்
துன்பங்களைத் துணிவோடு துடைத்தெறிவான்.
45. துணிவே துணையாக
துணிவே துணையாகத்
தூயசெந்தூர் நாதன்
பணிவே பெருஞ்செல்வம்
நல்கும்
- பிணிதீர
மந்திரம் சொல்லும்
மணிமார்பன் சேவடி
சிந்தித்தல்
தேவா மிர்தம்.
பொருள்: துணிவை நமக்குத் துணையாகத் தந்து, பணிவு எனும் பெரும்
செல்வத்தைச் செந்தூர் நாதன் அருள்வான். நம் நோய்கள் தீர மந்திரமாக
விளங்கும் அவனது திருவடிகளைச் சிந்திப்பது, தேவாமிர்தத்தை உண்பதற்குச்
சமமானது.
46. அமுதம் எனத்தமிழை
அமுதம் எனத்தமிழை
ஆயும்செந்தூர் மேவும்
குமுதம் நிகர்வாய்க்
குமரன்
- திமுதிமென
ஆடும் மயிலேறி
அஞ்சேல் எனவருவான்
பாடும் அடியார்
முன் பார்த்து.
பொருள்: அமுதம் போன்ற தமிழை ஆராய்ந்து சுவைப்பவன் செந்தூர் குமரன். தாமரை மொட்டு போன்ற இதழ்களை உடைய அவன், மயில் மீது ஏறி
வந்து, தன்னைத் துதித்துப் பாடும் அடியார் முன்னே
"அஞ்சாதே" என்று காட்சியளிப்பான்.
47. பார்த்தால் வினைதீரும்
பார்த்தால்
வினைதீரும் பங்கயச்செந்தூர் வாழ்
தீர்த்தன் திருவடிச்
செவ்வேள்
- கூர்த்த
அறிவு தருவான்
அறுமுகன் ஆங்கே
செறிவார் தமக்கோர்
சிவம்.
பொருள்: செந்தூரில் வாழும் புனிதனான முருகனின் திருவடிகளைத் தரிசித்தால் நம் வினைகள்
தீரும். அங்கே வந்து மனமொன்றி வழிபடுபவர்களுக்கு, அந்த ஆறுமுகன் கூர்மையான அறிவையும் மேலான ஞானத்தையும் (சிவம்) தருவான்.
48. சிவமே எனநினைந்து
சிவமே எனநினைந்து
செந்தூர் இறைவனைத்
தவமே எனத்தொழுது
நின்றால்
- பவமே
அறுக்கும் கதிர்வேல்
அடியாரைக் காக்க
மறுக்கும் விதியை
மாற்றி.
பொருள்: செந்தூர் இறைவனைச் சிவமாகவே கருதித் தவம் போலத் தொழுதால், பிறவித் துன்பத்தை அவன் வேல் அறுக்கும். அடியார்களைக்
காப்பதற்காக, அவர்களுக்கு எதிராக இருக்கும் விதியையே அவன் மாற்றியமைப்பான்.
49. மாற்றிடுவான் துன்பத்தை
மாற்றிடுவான்
துன்பத்தை மால்மருகன் செந்தூர்
போற்றிடுவார்
புண்ணியமே பூக்கும்
- ஆற்றல்
மிகுந்த கதிர்வேல்
மிளிர்ந்திருக்க நெஞ்சில்
புகுந்த பிணிபோம்
புறம்.
பொருள்: திருமாலின் மருகனான செந்தூர் முருகன் நம் துன்பங்களை மாற்றுவான். அவனைப் போற்றுபவர்களுக்குப் புண்ணியம் பெருகும். ஆற்றல்
மிக்க அவனது கதிர்வேல் நம் மனதில் நிறைந்திருந்தால், நம்மைப்
பற்றியுள்ள நோய்கள் நம்மை விட்டு வெளியேறிவிடும்.
50. புறமெனத் தள்ளும்
புறமெனத் தள்ளும்
புகழ்செந்தூர் வேலன்
திறமென நின்ற
திருவருள்
- அறமென
வாழும் மனிதரை
வையத்துள் காத்திட
ஆளும் அரசன்
அவன்.
பொருள்: புகழுடைய செந்தூர் வேலவன், தீயவற்றை நம்மிடமிருந்து தூரம்
தள்ளுவான். அவனது திருவருள் ஆற்றலாக நம்முள் நிற்கும்.
அறவழியில் வாழும் மனிதர்களை இவ்வுலகில் காக்கும் ஒப்பற்ற அரசன் அவனே.
51. அவன்அருள் இல்லையேல்
அவன்அருள் இல்லையேல்
ஆங்கில்லை வாழ்வு
சிவன்அருள்
செந்தூர்ச் செவ்வேள் - எவன்ஒருவன்
நெஞ்சார ஏத்தி
நினைகின்றானோ அவன்பால்
அஞ்சாதே என்பான்
அணைத்து.
பொருள்: செந்தூர் முருகனின் அருள் இல்லையென்றால் நல்வாழ்வு அமையாது. எவன் ஒருவன் தன் மனதார அவனைத் துதிக்கின்றானோ, அவனைத்
தழுவிக்கொண்டு "பயப்படாதே" என்று
அபயமளிப்பான் அந்த ஈசன் மகன்.
52. அணைத்துமே காப்பான்
அணைத்துமே காப்பான்
அலைவாய் அமர்ந்தோன்
பிணைத்துமே
இன்பம் பெருக
- தினைத்துணையும்
ஐயம் இன்றி
அடிதொழவே செந்தூர்
உய்யும் வழிகாட்டும்
உற்று.
பொருள்: திருச்செந்தூர் கடலோரம் அமர்ந்திருப்பவன் நம்மை அரவணைத்துக் காப்பான்.
அவன் நம்மை இன்பத்தோடு பிணைப்பான். சிறிதும் சந்தேகம்
இன்றி அவன் திருவடிகளைத் தொழுதால், நாம் உய்யும் வழியை அவன் காட்டியருள்வான்.
53. உற்றுனைப் பார்க்கவே
உற்றுனைப் பார்க்கவே
உள்ளம் உருகும்
செற்றுனைப்
போற்றும் செந்தூரா
- சுற்றியுள்ள
தீய வினைநீக்கும்
செவ்வேள் உனதருள்
ஆயிரம் கதிராய்
அகம்.
பொருள்: செந்தூரில் உன்னை உற்று நோக்கினால் என் உள்ளம் உருகுகின்றது. நம்மைச் சூழ்ந்துள்ள தீய வினைகளை நீக்கும் செவ்வேளே! உனது திருவருள் என் உள்ளத்தில் ஆயிரம் சூரியக் கதிர்களாய் ஒளிவீசுகின்றது.
54. அகம்மகிழ்ந்து ஏத்திட
அகம்மகிழ்ந்து
ஏத்திட ஆங்கொருவன் செந்தூர்
முகம்மலர்ந்
தேநிற்கும் மூர்த்தி - மிகமகிழ்ந்து
வேல்வாங்கி
நின்றானை வேண்டிப் பணிந்தாக்கால்
கால்வாங்கிப்
போகும் கலி.
பொருள்: மனமகிழ்ச்சியோடு துதிப்பவர்களுக்காகச் செந்தூரில் முகம் மலர்ந்து காட்சியளிக்கிறான்
முருகன். கையில் வேலைத் ஏந்தி நிற்கும் அவனை வணங்கினால்,
நம்மைப் பிடித்துள்ள துன்பங்கள் (கலி) நம்மை விட்டு ஓடிப்போகும்.
55. கலிதீர்க்க வந்தவன்
கலிதீர்க்க
வந்தவன் கந்தன்செந்தூர் மேவும்
ஒளிதரு வேலன்
ஒருவன்
- நலிவுற்று
வாடும் உயிர்க்கு
வரம்தந்து காத்திடும்
கூடும் அருட்கடல்
கோ.
பொருள்: கலியுகத்தின் துன்பங்களைத் தீர்க்க வந்தவன் செந்தூர் கந்தன். வறுமையிலும் நோயிலும் வாடும் உயிர்களுக்கு வரம் தந்து காப்பவன். அவன் கருணை பொங்கும் ஒரு பெரும் அருட்கடல் போன்ற தலைவன்.
56. கோவென நின்றவன்
கோவென நின்றவன்
கோலச் செந்தூர்வாழும்
மாவெனச் சூரனை
மாற்றியவன்
- பூவலயம்
போற்றும் புகழுடையான்
பொன்னார் திருவடியை
ஏற்றுமே இன்பம்
இனி.
பொருள்: செந்தூரில் அரசனாக (கோ) நிற்பவன்,
சூரபத்மனை மாமரமாக மாற்றியவன். உலகம் முழுவதும்
போற்றும் புகழுடைய அவனது பொன்னான திருவடிகளை ஏற்றுக்கொண்டால், எப்போதும் இன்பமே கிட்டும்.
57. இனிமை தரும்செந்தூர்
இனிமை தரும்செந்தூர்
ஈசன் அடியார்
தனிமை தனைப்போக்கும்
தக்கோன்
- கனிமொழியால்
வள்ளி மணாளனை
வாழ்த்தி வணங்கிடவே
புள்ளி மயில்வருமே
பொற்பு.
பொருள்: செந்தூர் ஈசன் அடியார்களின் தனிமையையும் பயத்தையும் போக்குபவன். இனிமையான சொற்களால் வள்ளி மணாளனை வாழ்த்தினால், அவன்
அழகிய புள்ளிகளையுடைய மயில் மீது ஏறி வந்து அருள்வான்.
58. பொற்புடையான் செந்தூரன்
பொற்புடையான்
செந்தூரன் பொன்னார் மகுடத்தான்
கற்புடைய வள்ளி
கணவன்
- நற்பயனை
நாளும் தருவான்
நவிலுவார் நாவினில்
ஆளும் அரசன்
அவன்.
பொருள்: அழகும் பொலிவும் மிக்கவன் செந்தூர் முருகன். பொன் மகுடம்
சூடியவன். கற்புக்கரசி வள்ளியின் கணவன். தன்னைத் துதிப்பவர்களின் நாவில் அமர்ந்து கவிதை பாட வைத்து, அவர்களுக்கு நற்பயன்களை நாள்தோறும் அருள்வான்.
59. அவனடி போற்ற
அவனடி போற்ற
அறஞ்சேரும் செந்தூர்
பவனடி தீர்க்கும்
பரமன்
- சிவனது
நெற்றிக் கண்ணில்
நெருப்பாய் உதித்தவன்
கற்றிடத் தீரும்
கலி.
பொருள்: முருகனின் திருவடிகளைப் போற்றினால் அறம் வளரும். செந்தூர்
இறைவன் நம் பிறவிப் பிணியைத் தீர்ப்பவன். சிவனின் நெற்றிக் கண்ணில்
உதித்த அந்தப் பரம்பொருளைப் பற்றி அறிந்து கொண்டாலே நம் துன்பங்கள் தீரும்.
60. கலிதீரக் கைகூப்பி
கலிதீரக் கைகூப்பி
கந்தன்செந்தூர் நின்றால்
ஒலிநீர் அலைபோல
ஓடும்
- வலிதரும்
ஆறாத் துயரம்
அறுப்பான் கதிர்வேலன்
மாறா அருளமுதம்
வாய்.
பொருள்: துன்பங்கள் தீரச் செந்தூர் கந்தனை வணங்கி நின்றால், கடலில்
மறையும் அலைகளைப் போலத் துயரம் ஓடிவிடும். ஆறாத மனத்துயரைத் தன்
வேலால் அறுப்பான். அவன் திருவாய் மலர்ந்து தரும் அருள் எப்போதும்
மாறாத அமுதமாகும்.
61. வாயார வாழ்த்தி
வாயார வாழ்த்தி
வரும்செந்தூர் அண்ணலைச்
சேயாரச் சிந்தித்து
நின்றாக்கால்
- தூய
அறிவொளி தோன்றும்
அகத்தினில் என்றும்
நெறிதவறா வாழ்வு
நிலை.
பொருள்: செந்தூர் அண்ணலை வாய் நிறையப் புகழ்ந்து, ஒரு குழந்தையைப்
போலத் தூய மனதுடன் சிந்தித்து நின்றால், நம் உள்ளத்தில் பேரறிவு
ஒளி தோன்றும். அது நம் வாழ்வை எப்போதும் நேர்நெறி தவறாமல் நிலைபெறச்
செய்யும்.
62. நிலைபெற்ற செல்வம்
நிலைபெற்ற செல்வம்
நிகரில்செந்தூர் ஈசன்
கலைபெற்ற ஞானக்
கனியே
- மலைபெற்ற
மங்கை மகனே
மயில்வீரா நின்பாதம்
தஞ்சமெனக் கொண்டார்
தவம்.
பொருள்: அழியாத செல்வம் என்பது ஒப்பற்ற செந்தூர் ஈசனின் அருளே. அவன் கலைகள் போற்றும் ஞானக்கனி. பார்வதி தேவியின் மகனே,
மயில் வீரனே! உன் பாதங்களைத் தஞ்சம் என்று பற்றிக்கொண்டவர்கள்
செய்ததே உண்மையான தவமாகும்.
63. தவமென்று எண்ணித்
தவமென்று எண்ணித்
தரணிசெந்தூர் மேவும்
சிவனருள் சேயைத்
துதிப்பார்
- பவமெனும்
வெப்பம் தணிந்து
விடலாகும் மெய்யன்பால்
செப்பம் உடையான்
சிரிப்பு.
பொருள்: செந்தூரில் வாழும் சிவனின் மகனைத் துதிப்பதே தவம் என்று வாழ்பவர்கள்,
பிறவிப் பெருங்கடல் தரும் வெப்பத்திலிருந்து விடுபடுவார்கள்.
நேர்மை உடையவர்களுக்கு அந்தப் பெருமானின் புன்னகை பேரருளைத் தரும்.
64. சிரிப்பால் செகத்தை
சிரிப்பால்
செகத்தை வசஞ்செயும் செந்தூர்
அரிமருகன் ஆதிப்
பரமன்
- விரிவான
ஆழ்கடல் ஓரம்
அமர்ந்த அறுமுகன்
பாழ்போகாப்
பற்றுப் படி.
பொருள்: தனது புன்னகையாலேயே உலகத்தை வசம் செய்யும் செந்தூரன், திருமாலின் மருகன். ஆதிப் பரம்பொருளான அவன், கடலோரம் அமர்ந்திருக்கிறான். அவனிடம் கொள்ளும் பற்று
என்றும் வீண் போகாது; அதுவே நாம் ஏற வேண்டிய ஞானப் படி.
65. படியும் வினைகள்
படியும் வினைகள்
பறந்தோடும் செந்தூர்
அடியார் அடியொற்றி
நின்றால்
- கொடிய
பசிப்பிணி தீர்க்கும்
பழனி மலைநாதன்
கசிந்துருகக்
காப்பான் கலந்து.
பொருள்: செந்தூர் முருகனின் அடியார்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்று வழிபட்டால்,
நம்மிடம் படிந்துள்ள வினைகள் பறந்துவிடும். பசி
மற்றும் நோய்களைத் தீர்க்கும் அந்த நாதன், நம் மனமுருகி வேண்டினால்
நமக்குள் கலந்து நம்மைக் காப்பான்.
66. கலந்தே இருப்பான்
கலந்தே இருப்பான்
கதிர்வேல்செந்தூர் மேவும்
மலர்ந்த முகத்தான்
குமரன்
- புலன்ஐந்தும்
ஆட்டிப் படைக்கும்
அலைச்சலினைத் தீர்த்தருளி
வாட்டிடும்
வல்வினை மாற்றும்.
பொருள்: ஒளி வீசும் வேலை ஏந்திய செந்தூர் குமரன், நம் உணர்வோடு
கலந்திருப்பான். ஐம்புலன்களால் ஏற்படும் மன அலைச்சலைத் தீர்த்து,
நம்மை வாட்டும் வலிய வினைகளை அவன் அடியோடு மாற்றிவிடுவான்.
67. மாற்றும் துயரை
மாற்றும் துயரை
மலிசெந்தூர் வேலவன்
ஆற்றும் அருளால்
அணைத்தே
- தேற்றும்
தளர்ந்த மனத்தைத்
தகைமையால் காக்கும்
வளர்ந்த புகழான்
வரும்.
பொருள்: செந்தூர் வேலவன் நம் துயரங்களை மாற்றி, தன் அருளால் நம்மை
அணைத்துத் தேற்றுவான். தளர்ந்து போன நம் மனதிற்குத் தன் பெருந்தன்மையால்
வலிமை தருவான். ஓங்கிய புகழுடைய அவன், நாம்
அழைத்தவுடன் வருவான்.
68. வருவான் மயில்மேல்
வருவான் மயில்மேல்
வரோதயன்செந்தூர்
உருவாய் அமர்ந்த
உமையாள்
- திருமகன்
கண்ணே கருத்தே
கதிர்வேலா என்றாக்கால்
விண்ணேறு தந்து
விடும்.
பொருள்: வரங்களைத் தரும் செந்தூரன் மயில் மீது ஏறி வருவான். உமையவளின்
திருமகனை "என் கண்ணே, கருத்தே,
கதிர்வேலனே" என்று உருகி அழைத்தால்,
அவன் நமக்கு வானுலகப் பேரின்பத்தையே தந்துவிடுவான்.
69. விடுவான் வினையை
விடுவான் வினையை
விழைசெந்தூர் அண்ணல்
தொடுவான் துயரம்
தொலைத்தே
- நடுவாக
நின்றே அருள்வான்
நலம்யாவும் நல்கிடுவான்
குன்றே எனுந்தோள்
குலன்.
பொருள்: செந்தூர் அண்ணல் நம் வினைகளை விடுவிப்பான். நம் துயரங்களைத்
தொட்டுத் துடைத்துத் தொலைப்பான். மலை போன்ற தோள்களை உடைய அந்த
உயர்குலத் தோன்றல், நமக்கு நடுநாயகமாய் நின்று எல்லா நலன்களையும்
அருள்வான்.
70. குலத்தைக் காக்கும்
குலத்தைக் காக்கும்
குணநிதிசெந்தூர் வாழும்
நலத்தை நல்கும்
நாயகன்
- பலத்தை
அருளும் கதிர்வேல்
அவன்கையில் இருக்க
இருளும் எரியும்
இனி.
பொருள்: நம் குலத்தையே காக்கும் நற்பண்புகளின் கருவூலம் செந்தூர் முருகன். அவன் நமக்கு நன்மைகளைத் தரும் தலைவன். வலிமை தரும் கதிர்வேல்
அவன் கையில் இருக்கும்போது, நம் வாழ்வின் அறியாமை இருள் எரிந்து
சாம்பலாகும்.
71. இனிமை சேரும்
இனிமை சேரும்
இதயம்செந்தூர் வாழும்
தனிமை நீக்கும்
தருமன்
- பனிமலையான்
ஈன்றெடுத்த
ஞானச் சுடரொளிப் பாலகன்
வான்றருவான்
வந்தே மகிழ்ந்து.
பொருள்: செந்தூரில் வாழும் அறவடிவான முருகனை நினைத்தால் இதயம் இனிமை பெறும்;
அவன் நம் தனிமையைப் போக்குவான். இமயமலைத் தலைவன்
ஈசனும் பார்வதியும் ஈன்றெடுத்த ஞானச்சுடர் அவன். அவன் மகிழ்ந்து
வந்து நமக்கு வான்புகழைத் தருவான்.
72. மகிழ்ந்துனைப் போற்ற
மகிழ்ந்துனைப்
போற்ற மனமுருகிச் செந்தூர்
அகிழ்ந்துனை
நாடி அமர
- இகழ்ந்தாரும்
போற்றப் புகழுயர்த்திப்
புண்ணியன் வேலவன்
ஆற்றல் தருவான்
அகம்.
பொருள்: செந்தூர் முருகா! உன்னை மகிழ்ந்து போற்றி, மனமுருகி உன்னை நாடி வந்து அமர்ந்தால், நம்மை இகழ்ந்தவர்களும்
போற்றும்படி நம் புகழை உயர்த்துவான். அந்தப் புண்ணியவன் நம் உள்ளத்தில்
பேராற்றலைத் தருவான்.
73. அகத்தினில் ஒளிபெற
அகத்தினில்
ஒளிபெற அலைவாய் செந்தூர்
முகத்தினில்
கருணை முயங்க
- செகத்தினில்
யாரும் நிகரில்லாச்
சேயோன் அடிபணியத்
தீரும் வினைகள்
தெரிந்து.
பொருள்: நம் உள்ளத்தில் ஞான ஒளி பெருக, செந்தூர் முருகனின் முகத்தில்
வழியும் கருணையைப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும். இவ்வுலகில் எவருக்கும்
நிகரில்லாத அந்த இளையோன் திருவடியைப் பணிந்தால், நம் வினைகள்
யாவும் தீர்ந்துவிடும்.
74. தெரிந்துனைத் தேடி
தெரிந்துனைத்
தேடித் திருச்செந்தூர் வந்தேன்
பரிந்து காப்பாய்
பரமா
- விரிந்துலவும்
வேல்வாங்கி
நின்ற விமலா நின்பாதம்
கால்வாங்கி
நில்லாக் கதி.
பொருள்: உண்மையை அறிந்து உன்னைத் தேடித் திருச்செந்தூர் வந்தேன். மேலானவனே, என்னை அன்புடன் காப்பாயாக! விரிந்த புகழுடைய வேலைக் ஏந்திய தூயவனே, உன் திருவடிகளே
நிலையான புகலிடம்; அவை நம்மை விட்டு நீங்காத கதியாகும்.
75. கதியென உனைநம்பிக்
கதியென உனைநம்பிக்
கந்தன்செந்தூர் நின்றால்
விதியினை வெல்லும்
விவேகம்
- பதியுமே
நெஞ்சில் நினைப்பார்
நிலைவாழ்வு பெற்றிடவே
அஞ்சேல் எனுமோர்
அருள்.
பொருள்: "நீயே கதி" என்று செந்தூர் கந்தனை நம்பி நின்றால்,
நம் தலையெழுத்தையும் (விதி) வெல்லும் அறிவு பிறக்கும். அவனைத் தியானிப்பவர்கள் நிலையான
நல்வாழ்வு பெற, "அஞ்சாதே" என்னும்
அவனது அருள் உள்ளத்தில் வந்து பதியும்.
76. அருளே அமுதாய்
அருளே அமுதாய்
அலைவாய் செந்தூர்
பொருளே எனநிற்கும்
புண்ணியன்
- இருள்கொண்ட
நெஞ்சத்தை மாற்றி
நிலவாக்கும் நீள்வேலன்
அஞ்சத் தகாதே
அறிவு.
பொருள்: திருச்செந்தூர் கடற்கரையில் அருளையே அமுதமாகவும், மெய்ப்பொருளாகவும்
கொண்டு நிற்கும் புண்ணியவன் முருகன். அறியாமை இருள் சூழ்ந்த நெஞ்சத்தை
மாற்றிக் குளிர்ச்சியான நிலவாக மாற்றுவான் நீண்ட வேலினை உடைய அவன். அவன் இருக்கும்போது நாம் எதற்கும் அஞ்சத் தேவையில்லை.
77. அறிவாம் உனது
அறிவாம் உனது
அடிநிழல் செந்தூர்
செறிவாம் எனநினைந்து
செப்ப
- நெறிசேரும்
வள்ளிக் கணவன்
வடிவேலன் வந்தென்னைத்
துள்ளி மகிழவைப்பான்
தோய்ந்து.
பொருள்: அறிவின் வடிவமான உன் திருவடி நிழலில் செந்தூரில் தஞ்சம் புகுவேன் என்று சொன்னால்,
நல்வழி கிட்டும். வள்ளியின் கணவனும் வடிவேலனுமான
அவன், என்னுள் கலந்து என்னைத் துள்ளி மகிழும்படி செய்வான்.
78. தோய்ந்தே உனைப்பாடத்
தோய்ந்தே உனைப்பாடத்
தொல்செந்தூர் வேலவா
ஆய்ந்தே அருளமுதம்
ஊட்டுவாய்
- காய்ந்தே
புலன்கள் வருந்தப்
புவிமீது வாடாமல்
நலங்கள் நல்குவாய்
நயந்து.
பொருள்: பழமையான செந்தூர் வேலவனே! உன்னில் ஒன்றி நான் பாட,
நீ எனக்கு ஆராய்ந்த ஞான அமுதை ஊட்டுவாய். புலன்
இன்பங்களால் மனம் காய்ந்து, இவ்வுலகில் நான் வாடாமல் இருக்க,
நீயே விரும்பி எனக்கு நன்மைகளைச் செய்வாய்.
79. நயந்துனைப் போற்றுவார்
நயந்துனைப்
போற்றுவார் நற்பேறு செந்தூர்
உயர்ந்த புகழ்தர
உற்றார்
- கயந்தரு
சூரன் தனைவென்ற
சுடர்வேல் கரத்தில்ஏந்தி
ஆரம் அணிந்தான்
அருள்.
பொருள்: விரும்பி உன்னைப் போற்றுபவர்களுக்கு நல்ல பேறுகளையும் உயர்ந்த புகழையும் தருவான்
செந்தூரன். ஆணவம் கொண்ட சூரபத்மனை வென்ற ஒளிமிகுந்த வேலைக் கையில்
ஏந்தியவனும், மார்பில் மாலை அணிந்தவனுமான முருகனின் அருள் அவர்களுக்குக்
கிட்டும்.
80. அருட்கடல் செந்தூர்
அருட்கடல் செந்தூர்
அமர்ந்த பெருமான்
இருட்கடல் நீக்கும்
இறை
- பொருட்பட
ஏத்தித் தொழுவார்
இடரெலாம் மாற்றியே
காத்துப் புரிவான்
கதி.
பொருள்: அருட்கடலாகச் செந்தூரில் அமர்ந்திருக்கும் பெருமான், நம் துன்ப இருளை நீக்கும் இறைவன். அவனைப் பயனுள்ள வகையில்
போற்றித் தொழுபவர்களின் துன்பங்களை மாற்றி, அவர்களுக்கு நற்கதியைக்
காட்டி அருளுவான்.
81. கதியென உனைப்பற்றிக்
கதியென உனைப்பற்றிக்
கந்தன்செந்தூர் மேவும்
விதியினை வெல்லும்
விவேகம்
- பதிந்தே
அடியார் அகம்வாழும்
ஆறு முகனே
நெடிய துயர்தீர்
நிலா.
பொருள்: செந்தூர் கந்தனே, உன்னையே புகலிடமாகக் கொண்டு பற்றினால்,
தீய விதிகளையும் வெல்லும் அறிவு பிறக்கும். அடியார்களின்
இதயத்தில் வாழும் ஆறுமுகக் கடவுளே, நீ நீண்ட துயரங்களைப் போக்கும்
குளிர்ச்சியான நிலவு போன்றவன்.
82. நிலாவெனக் குளிர்விக்கும்
நிலாவெனக் குளிர்விக்கும்
நீள்செந்தூர் நாதன்
உலாவருவான்
உள்ளத்து உவந்து
- பலாவினில்
நெய்போலத் தேன்போல
நேசம் நிறைந்திருக்க
மெய்ப்பொருளாய்
நிற்பான் மிளிர்ந்து.
பொருள்: செந்தூர் நாதன் நிலவைப் போல நம் உள்ளத்தைக் குளிர்விப்பான். பலாப்பழத்தில் தேனும் நெய்யும் கலந்தது போல, அவனிடம்
நாம் நேசம் கொண்டிருந்தால், அவன் நம்முள்ளே மெய்ப்பொருளாக ஒளிவிடுவான்.
83. மிளிர்ந்திடும் வேலவன்
மிளிர்ந்திடும்
வேலவன் மேவுஞ்செந்தூர் மேலோர்
தெளிந்திடச்
சொல்லும் திருவே
- களிப்பார்
உனைப்பாடி உள்ளம்
உருகித் தொழுவார்
வினைப்பாசம்
அறுக்கும் விடிவு.
பொருள்: செந்தூரில் ஒளிவீசும் வேலவன், ஞானிகள் தெளிவடையச் சொல்லும்
திருவருள் செல்வம் போன்றவன். அவனைப் பாடி மகிழ்ந்து, உள்ளம் உருகித் தொழுபவர்களின் வினைகளையும் பற்றுகளையும் அறுக்கும் விடிவெள்ளியாக
அவன் இருப்பான்.
84. விடிவென வந்தென்னை
விடிவென வந்தென்னை
மீட்டசெந்தூர் வேலன்
அடியென்னும்
அமுதம் அளித்தான்
- நெடிய
பிறவிப் பெருங்கடல்
நீந்திடவே தோணியாய்
உறவென நின்றான்
உவந்து.
பொருள்: என் வாழ்வின் விடிவெள்ளியாக வந்து என்னைக் காப்பாற்றிய செந்தூர் வேலவன்,
தனது திருவடி என்னும் அமுதத்தை எனக்குத் தந்தான். நீண்ட இந்தப் பிறவிக்கடலை நான் கடக்க, ஒரு தோணியைப் போலவும்,
உற்ற உறவாகவும் அவன் மகிழ்ந்து நின்றான்.
85. உவந்துனை ஏத்திட
உவந்துனை ஏத்திட
உத்தமசெந்தூர் மேவும்
சிவந்தநின்
பாதம் சிறக்கும்
- கவந்தனாம்
சூரன் தலைகீழாய்க்
கீண்ட கதிர்வேல்
பவம்தீரக் காக்கும்
படி.
பொருள்: உத்தமனான செந்தூர் முருகனே, உன்னை மகிழ்ந்து துதித்தால்
உனது சிவந்த திருவடிகள் எனக்குச் சிறப்பைத் தரும். சூரபத்மனைப்
பிளந்த உனது கதிர்வேல், என் பிறவித் துயரம் தீரக் காக்கும் வழியாக
அமையும்.
86. படியார் புகழும்
படியார் புகழும்
பரமன்செந்தூர் வாழ்
குடியாஎன் நெஞ்சில்
குலவு
- அடியாரைக்
காக்கும் கழலணிந்த
காளை கதிர்வேலன்
தீர்க்கும்
துயரம் தெரிந்து.
பொருள்: உலகத்தார் புகழும் செந்தூர் இறைவனே, என் நெஞ்சில் குடியேறி
அங்கேயே விளங்குவாயாக. அடியார்களைக் காக்க வீரக் கழல் அணிந்த
காளையே, கதிர்வேலனே, நீ என் துயரங்களை அறிந்து
அவற்றைத் தீர்த்து வைப்பாய்.
87. தெரிந்துனைப் போற்றுவார்
தெரிந்துனைப்
போற்றுவார் செல்வம்செந்தூர் வாழும்
பரிந்துரைக்கும்
பாவலர் பாவே
- விரிந்த
கதிரவன் போல்வினையைக்
காய்ந்துமே ஓட்டும்
அதிவீரன் பாதம்
அரசு.
பொருள்: உன்னை அறிந்து போற்றுபவர்களின் செல்வம் நீயே. புலவர்கள்
போற்றும் கவிதை நீ. சூரியன் இருளை ஓட்டுவது போல வினைகளை எரித்து
ஓட்டும் அந்த அதிவீரனின் பாதங்களே நமக்குச் சிறந்த அரசாட்சியாகும்.
88. அரசும் நீயே
அரசும் நீயே
அழகியசெந்தூர் வாழ்
முரசும் நீயே
முளரி
- சிரசால்
வணங்கித் தொழுவார்
வாழ்வை உயர்த்தும்
குணநிதி நீயே
குமரா.
பொருள்: அழகிய செந்தூரில் வாழும் குமரனே, நீயே எமக்கு அரசன்;
எமது வெற்றி முரசும் நீயே; தாமரை போன்ற உன் திருவடிகளைத்
தலையால் வணங்குபவர்களின் வாழ்வை உயர்த்தும் நற்பண்புகளின் கருவூலம் நீயே.
89. குமரன் அடியினைத்
குமரன் அடியினைத்
தொழுவார்செந்தூர் கோலன்
அமரன் அருளால்
அணைப்பான்
- சமரினில்
தாரகனை மாய்த்த
தகைவேலன் தாள்நிழலே
ஆரமுது ஊட்டும்
அகம்.
பொருள்: செந்தூர் அழகனான குமரனின் திருவடிகளைத் தொழுபவர்களை, அவன் தன் அருளால் அணைத்துக் கொள்வான். போர்க்களத்தில்
தாரகாசுரனை அழித்த அந்த வேலவனின் திருவடி நிழலே, நம் உள்ளத்திற்கு
அரிய அமுதத்தை ஊட்டும்.
90. அகமே கோயிலாய்
அகமே கோயிலாய்
அமைந்தசெந்தூர் அண்ணல்
முகமே ஆறுடை
மூர்த்தி
- செகமே
புகழும் புகழுடையான்
பொன்னார் திருவடி
சுகமே தருமே
சுமந்து.
பொருள்: நம் உள்ளத்தையே கோயிலாகக் கொண்ட செந்தூர் அண்ணல், ஆறு
முகங்களைக் கொண்ட மூர்த்தி. உலகம் புகழும் அந்த முருகனின் பொன்னான
திருவடிகள், நம்மைத் தாங்கி நின்று எந்நாளும் இன்பத்தைத் தரும்.
91. சுகமே பெருகிடச்
சுகமே பெருகிடச்
சுடர்செந்தூர் வேலவன்
அகமே அமர்ந்த
அருட்கோ
- மிகமேல்
பதவி தருவான்
பழனி மலைவாழும்
உதவி புரியும்
உத்தமன்.
பொருள்: நம் வாழ்வில் இன்பம் பெருக, செந்தூர் வேலவன் நம் மனதிலேயே
வீற்றிருந்து ஆட்சி செய்கிறான். அவன் மேலான நிலையை நமக்குத் தந்து,
எக்காலத்திலும் உதவி புரியும் உத்தமன் ஆவான்.
92. உத்தமன் நாமமே
உத்தமன் நாமமே
ஓதிச் செந்தூர்
சித்தமே செந்திலாய்
நின்றால்
- வித்தகன்
வேலால் வினைகள்
வேரறுப்பான் மெய்யன்பர்
பாலாய் ஒழுகுமே
பண்பு.
பொருள்: அந்த உத்தமனின் திருநாமத்தை ஓதி, நம் மனமே செந்தூராக
மாறி நின்றால், அந்த ஞானமூர்த்தி தன் வேலால் வினைகளை வேரறுப்பான்.
அடியார்களின் உள்ளத்தில் பால் போன்ற தூய பண்புகள் சுரக்கும்.
93. பண்பினை நல்கும்
பண்பினை நல்கும்
பரமன்செந்தூர் வாழ்
கண்படை கொண்டு
காப்பான்
- வண்புகழ்
வேதங்கள் போற்றும்
விகிர்தன் மயில்வீரன்
பாதங்கள் நமக்கே
பற்று.
பொருள்: நற்பண்புகளை வழங்கும் செந்தூர் பரமன், தன் அருட்கண்ணால்
நம்மை எப்போதும் காப்பான். வேதங்கள் போற்றும் மயில் வீரன் முருகனின்
பாதங்களே நமக்கு நிலையான பற்றுக்கோடு.
94. பற்றே எனநினைந்து
பற்றே எனநினைந்து
பாடிச் செந்தூர்
வெற்றியே தருவான்
வேலன்
- சுற்றிலும்
அன்பே பெருகிட
அலைவாய் அமர்ந்தோன்
துன்பே துடைப்பான்
துணிந்து.
பொருள்: முருகனின் திருவடிகளே நமக்குத் தஞ்சம் என்று பாடினால், அவன் வெற்றியைத் தருவான். அன்பைப் பெருக்கி, நம்மைச் சூழ்ந்துள்ள துன்பங்களை அந்த அலைவாய் அழகன் துணிவுடன் துடைத்தெறிவான்.
95. துணிவே துணையாகத்
துணிவே துணையாகத்
தூயசெந்தூர் நாதன்
பணிவே பெருஞ்செல்வம்
நல்கும்
- பிணிதீர
மந்திரம் சொல்லும்
மணிமார்பன் சேவடி
சிந்தித்தல்
தேவா மிர்தம்.
பொருள்: செந்தூர் நாதன் நமக்குத் துணிவைத் துணையாகத் தந்து, பணிவு
எனும் மேலான செல்வத்தை அருள்வான். நம் நோய்களைத் தீர்க்கும் அவனது
திருவடிகளைச் சிந்திப்பது அமுதம் உண்பதற்குச் சமமானது.
96. அமுதம் எனத்தமிழை
அமுதம் எனத்தமிழை
ஆயும்செந்தூர் மேவும்
குமுதம் நிகர்வாய்க்
குமரன்
- திமுதிமென
ஆடும் மயிலேறி
அஞ்சேல் எனவருவான்
பாடும் அடியார்
முன் பார்த்து.
பொருள்: தமிழை அமுதாகச் சுவைக்கும் செந்தூர் குமரன், செந்தாமரை
போன்ற இதழ்களை உடையவன். அவன் மயில் மீது ஏறி வந்து, தன்னைத் துதிக்கும் அடியார் முன்னே "அஞ்சாதே"
என்று காட்சியளிப்பான்.
97. பார்த்துமே நின்றால்
பார்த்துமே
நின்றால் பவம்தீர்க்கும் செந்தூர்
தீர்த்தன் திருவடிச்
செவ்வேள்
- கூர்த்த
அறிவு தருவான்
அறுமுகன் ஆங்கே
செறிவார் தமக்கோர்
சிவம்.
பொருள்: செந்தூர் இறைவனை ஒருமுறை தரிசித்து நின்றாலே பிறவித் துயரம் தீரும்.
அந்தத் தூயவன் கூர்மையான அறிவைத் தந்து, தன்னையே
சரணடைந்தவர்களுக்குப் பேரின்பமான சிவநிலையை அருள்வான்.
98. சிவம்வேறே இல்லை
சிவம்வேறே இல்லை
செழுஞ்செந்தூர் வேலன்
தவம்வேறே இல்லைத்
தரிக்க
- அவம்நீக்கி
ஆட்கொள்ளும்
வள்ளல் அடியிணைப் போற்றிடவே
வீட்கொள்ளும்
இன்பம் விதி.
பொருள்: செந்தூர் வேலவனைத் தவிர நமக்கு வேறு தெய்வம் (சிவம்)
இல்லை; அவனை வணங்குவதைத் தவிர வேறு தவமும் இல்லை.
நம் வாழ்வின் பயனின்மையை நீக்கி ஆட்கொள்ளும் அந்த வள்ளலின் அடிகளைப்
போற்றினால், முக்தி இன்பம் கிடைப்பது திண்ணம்.
99. விதியினை வென்று
விதியினை வென்று
வியன்செந்தூர் நாதன்
பதியினைப் போற்றிப்
பணிய
- கதியினைத்
தந்தே அருள்வான்
தனிவேல் கரத்தில்ஏந்தி
வந்தே வினைநீக்கும்
வாழ்வு.
பொருள்: நம் விதியையும் வென்று, செந்தூர் நாதனின் திருத்தலத்தைப்
போற்றிப் பணிந்தால், அவன் நமக்கு நற்கதியைக் காட்டியருள்வான்.
தனிவேல் ஏந்தி வந்து, நம் வினைகளை நீக்கி நல்வாழ்வு
தருவான்.
100. வாழ்வருளும் திருச்செந்தூர்
வாழ்வருளும்
கந்தன் வரோதயன்செந்தூர்
தாழ்விலாப்
பற்றுத் தரணி
- சூழ்வரும்
ஆழ்கடல் ஓரம்
அமர்ந்த அறுமுகன்
தாள்பணியத்
தோன்றும் திருச்செந்தூர்.
பொருள்: நல்வாழ்வு அருளும் கந்தன், வரங்களைத் தரும் செந்தூரன்,
உலகில் குறையாத செல்வத்தைத் தருபவன். அலைகள் சூழும்
கடலோரம் அமர்ந்த அந்த ஆறுமுகனின் திருவடிகளைப் பணிந்தால், நம்
கண்ணெதிரே எப்போதும் மங்கலமான திருச்செந்தூர் திருத்தலமும் அவனது அருளும் நிலைபெற்றுத்
தோன்றும்.
இந்த 100 பாடல்களும்
உங்கள் இல்லத்திலும் உள்ளத்திலும் முருகனின் திருவருளைப் பெருக்குவதாக அமையட்டும்.
வேலும் மயிலும் துணை!
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக