6 ஆம் ஆண்டில் நமது இலக்கியச்சுடர்
படைப்புகளை periyaswamydeva@gmail.com எனும் மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு அனுப்பி இதழின் வளர்ச்சிக்கு உதவுங்கள்

திங்கள், 1 செப்டம்பர், 2025

மற்றவன் நிழல் (The Shadow of Another) - முனைவர் பீ. பெரியசாமி

 

மற்றவன் நிழல் (The Shadow of Another)

விஜய் ஒரு திறமையான புகைப்படக் கலைஞர் (Photographer). ஆனால், அவனது கைபேசியைத் திறக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் அவனது திறமை அவனுக்கே சிறியதாகத் தெரிந்தது.

இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தை 'ஸ்க்ரோல்' செய்யும்போது, அவனது கல்லூரி நண்பன் ராகுல் புதிய கார் வாங்கிய புகைப்படம் மின்னியது. மற்றொரு தோழி ஐரோப்பாவில் சுற்றுலா செல்லும் படங்களைப் பகிர்ந்திருந்தாள். "அவர்கள் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள்! என் வாழ்க்கை மட்டும் ஏன் இன்னும் ஒரு குறுகிய அறைக்குள் முடங்கிக்கிடக்கிறது?" - இந்த எண்ணம் விஜயைத் தின்னத் தொடங்கியது.

இந்த ஒப்பீடு அவனது படைப்பாற்றலை முடக்கியது. அவன் எடுக்க நினைத்த புகைப்படங்கள் கூட, "யாரோ ஒருவன் ஏற்கனவே இதைவிடச் சிறப்பாக எடுத்துவிட்டானே" என்ற சலிப்பால் பாதியிலேயே நின்றன. இதை உளவியலில் "சமூக ஒப்பீட்டுப் பொறி" (Social Comparison Trap) என்பார்கள்.

விஜய்யின் மன உளைச்சலைக் கண்ட அவனது தாத்தா, ஒரு ஓய்வுபெற்ற தாவரவியலாளர் (Botanist). அவர் விஜய்யைத் தனது வீட்டுத் தோட்டத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கே ஒரு பெரிய வேப்பமரமும், அதன் அடியில் ஒரு மென்மையான மல்லிகைச் செடியும் இருந்தன.

"விஜய், இந்த வேப்பமரத்தைப் பார், அது எவ்வளவு உயரமாக இருக்கிறது! அதன் அடியில் இருக்கும் இந்த மல்லிகைச் செடி, 'நான் ஏன் வேப்பமரம் போல உயரமாக வளரவில்லை? நான் ஏன் கசப்பாக இல்லை?' என்று வருத்தப்பட்டால் அது எவ்வளவு முட்டாள்தனம்?" என்று கேட்டார்.

விஜய் சிரித்தான். "தாத்தா, அது எப்படி முடியும்? மல்லிகை மல்லிகையாக இருப்பதுதான் அதன் அழகு. அது தரும் மணம் வேப்பமரத்தால் தர முடியாது."

"அதேதான் உனக்கும் விஜய். நீ மல்லிகைச் செடி என்றால், உன் நண்பன் வேப்பமரமாக இருக்கலாம். ஒவ்வொரு உயிருக்கும் ஒரு பருவம் (Season) இருக்கிறது, ஒரு நோக்கம் இருக்கிறது. நீ உனது மலரும் காலத்திற்காகக் காத்திருக்காமல், மற்றவன் உயரமாக வளர்ந்துவிட்டான் என்று கவலைப்படுவது உன் காலத்தை வீணாக்குவதாகும்." விஜய் தன் குழப்பத்தைச் சொன்னான். "ஆனால் தாத்தா, என்னைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் என்னை விட முன்னேறிச் செல்லும்போது என்னால் எப்படி நிம்மதியாக இருக்க முடியும்?"

தாத்தா அவனுக்கு நான்கு உளவியல் உண்மைகளை விளக்கினார்:

1. தொகுக்கப்பட்ட பிம்பங்கள் (Curated Lives): "சமூக வலைதளங்களில் நீ பார்ப்பது மற்றவர்களின் 'திரைப்படம்' அல்ல; அது வெறும் 'டிரெய்லர்' (Trailer) மட்டுமே. அவர்கள் தங்கள் காயங்களையும், தோல்விகளையும் உலகிற்குத் தெரிவதில்லை. மற்றவர்களின் வெளிப்புற வாழ்க்கையை, உனது உட்புற வாழ்க்கையோடு (Internal Reality) ஒப்பிடாதே."

2. ஒரே போட்டி, உன்னோடுதான்: "உனது நேற்றைய புகைப்படத்தை விட இன்றைய புகைப்படம் சிறப்பாக இருக்கிறதா? அதுதான் உண்மையான வளர்ச்சி. மற்றவனை முந்த நினைப்பது பொறாமை; உன்னையே நீ முந்த நினைப்பது முன்னேற்றம்."

3. சமூக வலைதள உணர்வு (Digital Envy): "உனக்குத் தாழ்வு மனப்பான்மையைத் தரும் பக்கங்களை 'அன்ஃபாலோ' (Unfollow) செய். உன் மன அமைதியை விட எந்தத் தகவலும் முக்கியமானது அல்ல."

4. தனித்துவத்தின் வலிமை (The Power of Uniqueness): "நீ ராகுலாக மாற நினைத்தால், இந்த உலகிற்கு ஒரு 'இரண்டாம் தர ராகுல்' தான் கிடைப்பான். ஆனால் நீ விஜய்யாக இருந்தால், உலகிற்கு ஒரு 'முதல் தர விஜய்' கிடைப்பான்."

தாத்தா சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் விஜய்யின் மனதில் ஒரு தெளிவைத் தந்தன. அவன் வீட்டிற்குச் சென்று தனது கைபேசியை ஒதுக்கி வைத்தான். மற்றவர்கள் எங்கே போகிறார்கள், என்ன வாங்குகிறார்கள் என்ற தேடலை நிறுத்திவிட்டு, தான் என்ன செய்யப்போகிறோம் என்பதில் கவனம் செலுத்தினான். அடுத்த ஒரு மாதம் அவன் ஒரு கிராமத்தின் வாழ்வியலைப் புகைப்படங்களாக எடுத்தான். அந்தப் புகைப்படங்களில் ஒரு உண்மை இருந்தது, ஒரு ஆத்மா இருந்தது. ஏனெனில், அந்த முறை அவன் யாருடனும் போட்டி போடவில்லை; தன் கேமரா வழியாகத் தன் மனதைக் காட்டினான். அவனது புகைப்படங்கள் ஒரு பெரிய கண்காட்சியில் வைக்கப்பட்டன. பலரும் அவனிடம் வந்து, "இவ்வளவு நேர்த்தியான கோணத்தை எப்படிப் பிடித்தீர்கள்?" என்று கேட்டனர். விஜய் சொன்னான்: "நான் மற்றவர்களின் பாதையைப் பார்ப்பதை நிறுத்திவிட்டு, என் காலடியில் இருக்கும் பாதையை நேசிக்கத் தொடங்கியபோதுதான் எனக்கு இந்த வெளிச்சம் கிடைத்தது."

கருத்துகள் இல்லை: