குறுக்குச் சாலை (The Intersection)
சஞ்சய்க்கு வயது 24. அவன் வாழ்க்கையில் இப்போது ஒரு
பெரிய 'குறுக்குச் சாலையில்' நிற்கிறான். அவனிடம் மூன்று
வாய்ப்புகள் இருந்தன: ஒன்று, அவனது தந்தை விரும்பும் நிலையான
வங்கி வேலை; இரண்டு, ஒரு பெரிய பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் அதிக சம்பளத்துடன் கூடிய மென்பொருள் பணி; மூன்று, அவனது கனவான சொந்தமாக ஒரு 'ஸ்டார்ட்-அப்' (Start-up) தொடங்குவது.
சஞ்சய்க்குத் தூக்கம் தொலைந்து போனது. அவன் கூகுளில்
"சரியான வேலையைத் தேர்ந்தெடுப்பது எப்படி?" என்று தேடினான். ஆயிரக்கணக்கான
கட்டுரைகள், லட்சக்கணக்கான யூடியூப் ஆலோசனைகள். ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமாகச்
சொன்னார்கள். தகவல்கள் அதிகமாக ஆக, அவனது குழப்பம் அதிகரித்தது. இதை
உளவியலில் "முடிவெடுக்கும் முடக்கம்" (Analysis Paralysis) என்பார்கள். அதாவது, அதிகமான தேர்வுகள் இருக்கும்போது, எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்று தெரியாமல் மூளை செயலிழந்து போவது.
அவனது குழப்பத்தைக் கண்ட அவனது மாமா விவேக், அவனை ஒரு கடற்கரைக்கு அழைத்துச் சென்றார். விவேக் ஒரு புகழ்பெற்ற மனநல
ஆலோசகர். "சஞ்சய், நீ ஏன் இவ்வளவு சோகமாக இருக்கிறாய்?" என்று கேட்டார்.
சஞ்சய் தனது மூன்று வாய்ப்புகளையும் சொன்னான்.
"மாமா, நான் எதைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், மற்ற இரண்டைத் தவறவிடுகிறோமே என்ற
பயம் (Loss Aversion) என்னை வாட்டுகிறது. ஒருவேளை நான் தவறான முடிவை
எடுத்துவிட்டால் என் வாழ்க்கை என்னவாகும்?"
விவேக் சிரித்தார். அவர் மணலில் ஒரு பெரிய வட்டத்தை வரைந்தார்.
அதன் நடுவில் ஒரு புள்ளியை வைத்தார்.
"சஞ்சய், முடிவெடுப்பது என்பது ஒரு
அதிர்ஷ்டம் அல்ல, அது ஒரு அறிவியல். உனக்காக நான்
சில ரகசியங்களைச் சொல்கிறேன்," என்றார் விவேக்.
விதி 1:
10-10-10 விதி (The 10-10-10 Rule): "இந்த முடிவை எடுத்தால், 10 நிமிடம் கழித்து நீ எப்படி
உணர்வாய்? 10 மாதம் கழித்து எப்படி உணர்வாய்?
10 ஆண்டுகள் கழித்து எப்படி உணர்வாய்? என்று யோசி. உடனடி லாபத்தை விட நீண்ட கால நிம்மதியே முக்கியம்."
விதி 2: திருப்தி அடைபவரா அல்லது
மேம்படுத்துபவரா? (Satisficer vs
Maximizer): "உலகிலேயே
மிகச்சிறந்த முடிவை எடுக்க வேண்டும் என்று அலைபவர்கள் எப்போதும் வருத்தத்திலேயே
இருப்பார்கள். உனது அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் 'போதுமான' நல்ல முடிவை எடுத்துவிட்டு முன்னேறுபவர்களே மகிழ்ச்சியாக இருப்பார்கள்."
விதி 3: தகவல் குறைப்பு (Information Curation): "அனைத்துத் தகவல்களையும் சேகரிக்காதே. உனக்குத்
தேவையான மிக முக்கியமான மூன்று காரணிகளை மட்டும் எடுத்துக்கொள். அதிகத் தகவல்
மூளையைச் சோர்வடையச் செய்யும்."
விதி 4: உள்ளுணர்வுக்கு இடம் கொடு (The Gut Feeling): "எல்லாவற்றையும் கணக்குப் போட்டுப் பார்த்த பிறகு, உன் மனசாட்சி அல்லது உள்ளுணர்வு என்ன சொல்கிறது என்று கவனி. சில நேரங்களில்
தர்க்கத்தை விட அனுபவத்தின் வெளிப்பாடான உள்ளுணர்வு சரியாக இருக்கும்."
விவேக் ஒரு நாணயத்தை எடுத்தார். "சஞ்சய், நான் இந்த நாணயத்தைச் சுண்டுகிறேன். பூ விழுந்தால் வங்கி வேலை, தலை விழுந்தால் ஸ்டார்ட்-அப்," என்றார்.
நாணயம் காற்றில் சுழன்றது. அது கீழே விழுவதற்கு
முன்பே சஞ்சய் கத்தினான், "மாமா, தலை விழ வேண்டும் என்று என் மனம்
துடிக்கிறது!"
விவேக் நாணயத்தைப் பிடித்துக் கொண்டார். அதைப்
பார்க்காமலேயே பாக்கெட்டில் வைத்தார். "நாணயம் என்ன சொல்கிறது என்பது முக்கியமல்ல
சஞ்சய். அது காற்றில் இருக்கும்போது உன் மனம் எதைத் தேடியதோ, அதுதான் உனது உண்மையான ஆசை. உனது முடிவை நீ ஏற்கனவே எடுத்துவிட்டாய்."
சஞ்சய் இப்போது தெளிவாக இருந்தான். அவன் வங்கி
வேலையையோ, பன்னாட்டு நிறுவனத்தையோ தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. தனது ஸ்டார்ட்-அப் கனவைத்
தேர்ந்தெடுத்தான். "நான் தோற்றால் கூட, அது நான் எடுத்த முடிவாக
இருக்கும். மற்றவர்கள் எடுத்த முடிவுக்கு நான் பலியாவதை விட, என் முடிவுக்கு நான் பொறுப்பேற்பது மேலானது," என்று அவன் உணர்ந்தான்.
அவன் அந்தப் பயணத்தைத் தொடங்கினான். தவறான முடிவை
எடுத்துவிடுவோமோ என்ற பயம் இப்போது அவனிடம் இல்லை. ஏனெனில், "சரியான முடிவை எடுப்பதை விட, எடுத்த முடிவைச் சரியாக மாற்றுவதே
மேலானது" என்ற பாடத்தை அவன் கற்றுக்கொண்டான்.
சஞ்சய்யின் இந்த மனப்போராட்டம் அவனது அறையிலுள்ள
சுவர்களுக்கிடையே மட்டும் முடங்கிக் கிடக்கவில்லை; அது அவனது ஒவ்வொரு சுவாசத்திலும்
ஒரு பாரமாக ஏறியிருந்தது. முடிவெடுக்க முடியாமல் தவிக்கும் ஒருவனின் மனம், புயலில் சிக்கிய திசைகாட்டி போல எந்தப் பக்கமும் நிலைக்காமல் சுழன்று
கொண்டிருப்பதை அவன் உணர்ந்தான்.
மாமா விவேக் சொன்ன அந்த நாணயப் பரிசோதனை அவனது
ஆழ்மனதின் விருப்பத்தை அவனுக்குத் துல்லியமாகக் காட்டியிருந்தது. ஆனால், தர்க்கரீதியான அறிவு (Rational
Thinking) இன்னும் அவனது உணர்ச்சிகளுடன்
மல்லுக்கட்டிக்கொண்டிருந்தது.
மறுநாள் காலை, விவேக் அவனை மலை உச்சிக்கு
அழைத்துச் சென்றார். அங்கிருந்து கீழே தெரிந்த நகரத்தைப் பார்க்கும்போது எல்லாம்
சிறிய புள்ளிகளாகத் தெரிந்தன. "சஞ்சய், ஒரு பெரிய முடிவை எடுக்கும்போது
உன் பார்வையை 'மேக்ரோ' (Macro) நிலைக்குக் கொண்டு செல். இதோ, இந்த நான்கு நிலைகளை நீ கடந்தால், உன் முடிவு ஒருபோதும் உன்னை வருத்தப்பட வைக்காது," என்று கூறி ஒரு புதிய கோணத்தை
அவனுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார்.
1. உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பைத்
தள்ளிப்போடு (The 24-Hour Rule)
"சஞ்சய், நாம் எடுக்கும் பல முடிவுகள் 'உடனடி உணர்ச்சிகளால்'
(Immediate Emotions) தூண்டப்படுபவை.
பயம், பேராசை அல்லது மற்றவர்களின் அழுத்தம் காரணமாக நாம் ஒரு முடிவை நோக்கித் தள்ளப்படுவோம்.
எந்த ஒரு பெரிய முடிவாக இருந்தாலும், அதை எடுப்பதற்கு முன்னால் ஒரு 24 மணி நேரம் காத்திரு. உணர்ச்சிகள் வடிந்து, தர்க்கம் மேலோங்கும்போது அந்த
முடிவு இன்னும் நேர்த்தியாக இருக்கும்."
2. WRAP உத்தி (The WRAP Process)
விவேக் ஒரு காகிதத்தில் நான்கு ஆங்கில எழுத்துக்களை
எழுதினார்: W-R-A-P.
W (Widen your options): "ஏன் இது அல்லது அது என்று மட்டும் யோசிக்கிறாய்? வங்கி வேலை செய்துகொண்டே உனது ஸ்டார்ட்-அப் யோசனையை வார இறுதி நாட்களில் செய்ய
முடியாதா? உனது தேர்வுகளை விரிவுபடுத்து."
R (Reality-test your assumptions): "நீ எதை நம்புகிறாயோ அதற்கு மாறான கருத்துக்களைத்
தேடிப் பார். உனது ஸ்டார்ட்-அப் தோல்வியடைய என்னென்ன வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன
என்று இப்போதே ஆராய். இது உன்னைத் தற்காத்துக்கொள்ள உதவும்."
A (Attain distance): "உனது மிக நெருங்கிய நண்பன் இதே சூழலில் இருந்தால் நீ அவனுக்கு என்ன அறிவுரை
சொல்வாய்? உன் விஷயத்தில் நீ ஒரு பார்வையாளனாக மாறி யோசி."
P (Prepare to be wrong): "உன் முடிவு தவறாகிவிட்டால் உன்னுடைய 'பிளான் பி' (Plan B) என்ன? தோல்விக்குத் தயாராக இருக்கும் மனநிலைதான் வெற்றிக்கான துணிச்சலைத்
தரும்."
"சஞ்சய், பலர் தாங்கள் ஏற்கனவே செலவழித்த
நேரத்திற்காகவும், பணத்திற்காகவும் மட்டுமே ஒரு தவறான
முடிவில் பிடிவாதமாக இருப்பார்கள். 'நான்கு வருடம் இன்ஜினியரிங்
படித்துவிட்டேன், அதனால் இதிலேயே தான் இருப்பேன்' என்று நினைப்பது ஒரு பொறி. கடந்து போன காலத்தை விட, வரப்போகும் காலமே முக்கியம். உனது
முடிவுகள் கடந்த காலத்தின் பாரமாக இருக்கக்கூடாது, வருங்காலத்தின் விதைகளாக இருக்க
வேண்டும்."
அன்று மாலை வீடு திரும்பிய சஞ்சய், தனது மேசையில் ஒரு தெளிவான வரைபடத்தை உருவாக்கினான். அவன் தனது கனவான
ஸ்டார்ட்-அப் யோசனையை உடனடியாக முழுநேர வேலையாகத் தொடங்கப் போவதில்லை என்று
முடிவெடுத்தான். மாறாக, அடுத்த ஓராண்டுக்கு அந்தப்
பன்னாட்டு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் பணியாற்றுவது என்றும், அந்தச் சம்பளத்தைக் கொண்டு தனது
ஸ்டார்ட்-அப்பிற்குத் தேவையான நிதியைச் சேமிப்பது என்றும், வார இறுதி நாட்களில் தனது கனவுத்
திட்டத்தை உருவாக்குவது என்றும் ஒரு 'சமநிலை முடிவை' (Balanced Decision) எடுத்தான்.
இந்த முடிவு அவனுக்கு ஒரு பாதுகாப்புணர்வையும் அதே
சமயம் உற்சாகத்தையும் தந்தது. ஒரு முடிவை எடுப்பது என்பது ஒரு கதவை மூடிவிட்டு
இன்னொன்றைத் திறப்பது மட்டுமல்ல; அது தனக்கான ஒரு புதிய பாதையைச்
செதுக்குவது என்பதை அவன் புரிந்துகொண்டான்.
சஞ்சய் இப்போது தனது முடிவுக்குப்
பொறுப்பேற்றுக்கொண்டான். அவனது கண்கள் இப்போது குழப்பத்தில் இல்லை, ஒரு தீர்க்கமான இலக்கை நோக்கி நிலைத்திருந்தன. "சரியான முடிவு என்பது லாபத்தைத்
தருவது மட்டுமல்ல, அது உனக்கு நிம்மதியைத் தர
வேண்டும்" என்ற மாமாவின் வார்த்தைகள் அவனது மனத்திரையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக