முருகன் அருள்மாலை
நூறு
காப்பு மற்றும்
உருவச்
சிறப்பு
வாக்குக்
கடந்து
மனதைக்
கவர்ந்தருளும்
ஆக்கூர்
அமர்ந்த
அறுமுகவன்
- நோக்கும்
இணையடிகள்
போற்றி
இசைக்கின்றேன் நூறு
துணையெனவே
வந்துத்
தொடர்.
வாக்குக்
கடந்து: முருகன் சொல்லுக்கும் மனதிற்கும் எட்டாதவன். ஆக்கூர் (திருவாக்கூர்) தலத்தில் அமர்ந்த அவனை 100 பாடல்களால் துதிக்கத் தொடங்குகிறேன்; அவன் துணையாக இருக்க வேண்டும்.
நெற்றிக் கண்ணின்
நெருப்புப்
பொறையறுக்கும்
சுற்றிய
தேவர்
துயர்நீக்க
- உற்ற
சரவணப்
பொய்கையிலே
சண்முகனாய்த் தோன்றி
பரவொளியாய்ப்
பூத்தப்
பகலவன்.
நெற்றிக்
கண்ணின்: சிவனின் நெற்றிக் கண்ணிலிருந்து வந்த ஆறு பொறிகள் சரவணப் பொய்கையில் ஆறு குழந்தைகளாகி, பின் ஒன்றாக இணைந்த ‘பகலவன்’ (சூரியன்) போன்ற ஒளியைக் குறிக்கிறது.
ஆறு
முகமும்
அழகிய
பன்னிருகை
ஈறு
மிலாத
எழில்மேனி
- கூறுமே
பன்னிரு
திண்டோள்
பகைகொல்லும் வேலவன்
சந்நிதியே
முக்தித்
தலம்.
ஆறு
முகமும்: ஆறு முகங்களும் பன்னிரு கைகளும் கொண்டு, பகைவர்களை ஒடுக்கி அடியார்க்கு முக்தி அளிக்கும் திருவுருவச் சிறப்பு.
தந்தைக்கும் மேலாகத்
தத்துவத்தைச் சொல்லியவன்
சிந்தை
மலரச்
செய்பவன்
- விந்தைப்
பிரணவத்தின்
உட்பொருளைப் பேசத்
தெரிந்த
அருணகிரி
போற்றும்
அறம்.
தந்தைக்கும்
மேலாக: 'ஓம்' எனும் பிரணவப் பொருளைத் தந்தைக்கே (சிவன்) உபதேசித்த ஞானக் குருவாக முருகன் போற்றப்படுகிறான்.
கூரிய வேலே
குலதெய்வம்
எங்கட்கு
மாரி
நிகராய்
அருள்வழங்கும் - சீரி
யவிழ்ந்த
பகைவனை
அஞ்சாது
வீழ்த்தும்
தவப்பயனாய்க்
கிட்டும்
தரம்.
கூரிய
வேலே: வேல் என்பது வெறும் ஆயுதம் அல்ல; அது நம் அறியாமையை நீக்கி, பகைவனையும் நண்பனாக்கும் தவப்பயன்.
வானத்து மேகம்
வழிகாட்டும் தோகைமயில்
ஆனந்தக்
கூத்தாடும்
அண்ணலே
- வானவர்
கண்டு
வியக்கும்
கதிர்மணி
வாகனன்
உண்டு
நமக்கோர்
துணை.
வானத்து
மேகம்: மயில் வாகனத்தில் வரும் முருகன், தேவர்களே வியக்கும் ஒளியைக் கொண்டவன். அவன் நமக்கு எப்போதும் துணையாக இருக்கிறான்.
அறுபடை வீடுகள்
மண்ணுலகோர் போற்றும்
மதுரையம்பதி தன்னில்
விண்ணுலகோர்
மெச்சும்
வியப்பவன்
- குன்றத்துப்
பரங்குன்றில்
வீற்றிருக்கும் பாலகன்
பாதம்
உரமாய்
அமையும்
உளம்.
பரங்குன்றம்:
மதுரையில் உள்ள திருப்பரங்குன்றத்தில்
தெய்வானையை மணந்து அமர்ந்த கோலம், நம் உள்ளத்திற்கு வலிமை தரும்.
கடல்அலைகள்
தாலாட்டும்
காட்சியினில் செந்தூர்
அடல்வடிவேல்
ஏந்தும்
அழகன்
- இடர்தீர்க்கும்
சந்திர
சூடன்
தனயன்
எமையாளும்
செந்தூரன்
பாதமே
திக்கு.
திருச்செந்தூர்:
அலைகடல் ஓரம் வேல் ஏந்தி நிற்கும் செந்தூரன், நம் வாழ்வில் வரும் இன்னல்களைத் தீர்க்கும் ஒரே திக்காக விளங்குகிறான்.
கோவணமே
ஆடையாய்க்
கொண்டவன்
ஆண்டியாய்
ஆவணமே
செய்யும்
அருட்குமரன் - பாவனையாய்ப்
பழநி
மலைமேல்
பரஞ்சுடராய்த் தோன்றும்
குழனி
முகத்தவன்
குறி.
பழநி:
ஞானப் பழத்திற்காக உலகத்தையே துறந்து ஆண்டிக் கோலம் பூண்டவன். இவன் 'பரஞ்சுடர்' (பேரொளி) போன்றவன்.
சுவாமி மலைதன்னில்
சொல்லிய
ஓங்காரம்
பூமி
முழுதும்
புகழாரம்
- நாமமே
நாதமாய்
நெஞ்சில்
நயமுடன்
தங்குமே
போதமாய்
நின்றப்
பொன்.
சுவாமிமலை:
பிரணவ மந்திரத்தை உபதேசித்த தலம். இங்கு முருகன் 'நாதம்' (ஒலி) மற்றும் 'போதம்' (அறிவு) ஆகிய இரண்டாகவும் இருக்கிறான்.
சினம் தணிந்தே
அமர்ந்த
செவ்வேள்
மலைமேல்
மனம்
தணியும்
மாண்பு
தரும்
- தனமிக்க
வள்ளி
மணாளன்
மகிழ்ந்துறைத் தணிகையது
அள்ளித்
தரும்
அமைதி.
திருத்தணி:
சினம் தணிந்து வள்ளி மணாளனாக அமர்ந்திருக்கும் மலை. இங்கு சென்றால் மன அமைதி அள்ளித் தரும்.
பழமுதிர் சோலை
படர்ந்த
மலையினில்
அழகன்
அருவி
ஆட
- நிழல்தரும்
வேங்கை
மரத்தின்
அடியில்
விளையாடும்
ஓங்குமறை
ஓதும்
ஒளி.
பழமுதிர்சோலை:
அழகிய அருவிகளும் வேங்கை மரமும் நிறைந்த சோலையில் விளையாடும் முருகன், வேதங்களின் உட்பொருளாக விளங்குகிறான்.
திருவிளையாடல்கள் மற்றும்
கதைகள்
ஞானப் பழத்தைப்
பிழிந்து
நறுஞ்சுவையாய்
மோனத்
தமிழால்
மொழிந்தவன்
- வானத்துப்
பாட்டிக்குச்
சுட்ட
பழம்
தந்துப்
பாடம்
ஊட்டியப்
பிள்ளை
உவந்து.
ஞானப்
பழம்: தமிழுக்காகவும் ஞானத்திற்காகவும் பிணங்கியவன், அவ்வைப் பாட்டிக்குச் 'சுட்ட பழம்' தந்து பாடம் புகட்டியவன்.
வேடன் வடிவில்
விரைந்துப்
புனம்சென்று
ஆடல்
அழகி
அணைந்தவன்
- கூடவே
யானை
மிரட்ட
இளநகை
பூத்தவன்
மானைப்
பிடித்த
மதன்.
வேடன்
வடிவில்: வள்ளிப் பிராட்டியை மணக்க வேடன் வடிவம் எடுத்து, விநாயகரை யானையாக வரவழைத்து மிரட்டிய லீலை.
இந்திரன் மகளை
எழிலுறவே
கைப்பிடித்த
மந்தர
வித்தகன்
மால்மருகன்
- தந்திரத்தால்
தேவர்
குலத்தின்
திகைப்பகற்றித் தாரமிட்ட
காவலன்
செவ்வேள்
கரம்.
இந்திரன்
மகள்: தேவர்களின் பயத்தைப் போக்கி, இந்திரன் மகளான தெய்வானையைத் திருமணம் செய்த வீரம்.
மாமரமாய்
நின்ற
மகாசூரன்
மார்திறக்க
நேமமுடன்
வேலை
விடுத்தவன்
- தீமை
அழியவே
சேவலும்
ஆடும்
மயிலுமாய்
வழிகண்டான்
வள்ளல்
வலி.
மாமரமாய்
நின்ற: சூரபத்மன் மாமரமாக நின்றபோது வேலை ஏவி, அவனைப் பிளந்து சேவலும் மயிலுமாக மாற்றிய கருணை.
பகையை ஒழித்துப்
பயம்நீக்கும் சேவல்
நிகரில்லாக்
கொடியாய்
நின்றது
- அகையற்றுத்
துன்பம்
வருங்கால்
துணையாய்
ஒலிக்குமே
இன்பக்
குரலாய்
இசைந்து.
பகையை
ஒழித்து: தன்னை எதிர்த்த சூரனையே தன் கொடியில் (சேவல்) வைத்துக்கொண்ட பெருந்தன்மை.
நெற்றியில்
ஈசன்
நெருப்புப்
பொறிதந்த
உற்றத்
திருநீற்றின் உட்பொருளாய்
- வெற்றியைத்
தந்திடும்
கந்தன்
தகைசேர்
அணியிது
சிந்திப்பார்
துன்பம்
சிதைந்து.
நெற்றியில்
ஈசன்: சிவனின் நெற்றிக்கண் நெருப்பிலிருந்து தோன்றியதால், முருகனின் திருநீறு நம் வினைகளைச் சாம்பலாக்கும்.
அறுமுகவன் நாமத்தை
அள்ளிப்
பருகும்
உறுமிக்கத்
தொண்டர்
உளம்
- பெறுமிக்க
முத்தியே
கைகூடும்
முக்கண்ணன்
மைந்தன்
பத்தியே
பாரில்
பரம்.
அறுமுகவன்
நாமம்: முருகனின் பெயரைச் சொல்லுவதே முக்திக்குச் சமம்; அவன் பக்தி ஒன்றே உயர்ந்தது.
கருணைக்
கடலாய்க்
கனிந்தப்
பார்வையில்
இருவினை
தீர்க்கும்
இறைவன்
- வருநாளில்
எவ்வினை
வந்தாலும்
ஏதமின்றி
நமைக்
காவான்
குகனே
கதி.
கருணைக்
கடல்: குகன் நம்மை எக்காலத்திலும் காப்பான்; அவன் பார்வை பட்டால் நம் பாவங்கள் நீங்கும்.
அண்டம்
அதிர
அடிக்கும்
கதிர்வேலன்
கண்டம்
துணிக்கும்
கதிர்வாள்
- எண்டிசையும்
போற்றும்
புகழுடையான் பொன்னார்
திருவடியைத்
தேற்றமே
கொண்டுத்
தொழு.
அண்டம்
அதிர: அவன் கையில் இருக்கும் கதிர்வேல், எட்டு திக்கும் நடுங்கும் வலிமை கொண்டது; அவன் திருவடியே நமக்குப் புகலிடம்.
சரவண
பவவெனும்
சடாட்சரம்
ஓதின்
இரவெனத்
துன்பம்
ஏகுமே
- வரமெனத்
தந்து
வினைதீர்க்கும் தாரக
மந்திரம்
சிந்தை
தெளிவிக்கும் சீர்.
சடாட்சரம்:
'சரவணபவ' என்ற ஆறெழுத்து மந்திரம் இருளை நீக்கும் ஒளி போன்றது; அது சிந்தையைத் தெளிவாக்கும்.
ஓரு
கைஅபயம்
அளிக்கும்
ஒருகையோ
சீருயரச்
சக்தித்
திருக்கையாம் - ஏருயர
அள்ளி
வழங்கிடுமே
அஞ்சலெனும்
பன்னிருகை
வள்ளி
மணாளன்
வளம்.
அபயக்
கரம்: அவனது பன்னிரு கைகளில் ஒன்று அஞ்சேல் (அபயம்) என்கிறது; மற்றொன்று அருளை அள்ளித் தருகிறது.
அருண
கிரிநாதன்
அலங்காரப்
பாடப்
பெருமகிழ்வு
கொள்ளும்
பெருமான்
- கருணையினால்
பாடல்
சுவைக்கும்
பவளவாய்
மைந்தன்நமை
ஆடல்
மயிலேறி
ஆள்.
அருணகிரி:
திருப்புகழ் பாடிய அருணகிரிநாதரின் பாடல்களை ரசிக்கும் முருகன், மயில் ஏறி வந்து நமக்கு அருள்வான்.
சஷ்டி கவசம்
தனையோது
வார்தமக்கு
முட்டி
வரும்வினை
மோதிப்போம்
- எட்டியே
பார்க்கும்
எமபயம்
பாழ்படவே
கந்தனவன்
காக்கும்
கவசமே
கண்.
கந்த
சஷ்டி கவசம்: இதைப் படிப்பவர்களுக்கு வினைத் துன்பங்கள் நீங்கும்; எம பயம் அகலும்.
கல்லாடம்
பாடியக்
காவலன்
நக்கீரன்
சொல்லால்
சிறைமீட்டச் சொக்கன்மகன்
- ஒல்லையிலே
பூதத்தை
வென்றுப்
புகழுடனே
காத்தவன்
வேதப்
பொருளாய்
விழைந்து.
நக்கீரன்:
பூதத்தால் சிறை வைக்கப்பட்ட நக்கீரனைத் திருமுருகாற்றுப்படை மூலம் மீட்ட வரலாறு.
எங்குமே குன்று
இருந்தாலுமே அங்கு
தங்குவான்
தையல்
தனயனவன்
- பொங்குபுனல்
பாய்ந்து
வரும்மலைப்
பாதையிலே
வேல்பிடித்து
ஆய்ந்து
வருவான்
அருள்.
எங்குமே
குன்று: "குன்று இருக்கும் இடமெல்லாம் குமரன் இருக்கும் இடம்" என்பது போல, அவன் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறான்.
சரவணப்
பொய்கை
தனைநினைந்து நீராட
நரகப்
பயமது
நாடாது
- மரகத
மேனி
உடையான்
மெய்த்திரு
நாமத்தைச்
சொல்லித்
துதிப்பார்
சுகம்.
சரவணப்
பொய்கை: இப்பொய்கையை நினைத்தாலே நரக பயம் நீங்கும்; முருகனின் நாமம் சுகம் தரும்.
பாம்பன்
அடிகள்
பணிந்துருகிப் போற்றிய
தேம்பாவத்
தேனே
திகழொளியே
- காண்பாயே
கால்முறிந்த
வேளையிலும்
கந்தன்
எழுந்தருளி
மேல்நின்று
காத்த
மெய்.
பாம்பன்
அடிகள்: கால் முறிந்த நிலையிலும் சண்முக கவசம் பாடி, முருகனின் நேரடி தரிசனம் பெற்று குணமடைந்த அடியார்.
திரைமறைவில் நின்றே
திருவருளைச் செய்யும்
விரைமருவும்
சோலைத்
தலைவன்
- கதிர்காமத்
தெய்வமெனத்
தென்னிலங்கைத் தேயத்தவர்
போற்றிடும்
சைவத்
தனிசுடரே
சார்.
கதிர்காமம்:
இலங்கையில் திரையிட்டு வணங்கப்படும் கதிர்காம முருகன், சைவ சமயத்தின் தனிச்சுடர்.
மனதின் வேகத்தை
விஞ்சியே
ஓடும்
கனக
மயில்வாகனக் கந்தன்
- நினையாது
கூவி
அழைத்தாலும் ஓடி
வருவானே
ஆவி
அனையான்
அரி.
மனதின்
வேகம்: மயில் வாகனத்தில் மனதை விட வேகமாக வந்து அடியாரைக் காப்பவன்.
உலகைச்
சுற்றிவந்த
உத்தமன்
முன்னால்
நலமிக்க
ஞானப்
பழத்தைப்
- பலமிக்க
தந்தைக்குச்
சாற்றியத்
தத்துவமே
கந்தனவன்
சிந்தைக்கு
இனியச்
சிவம்.
உலகைச்
சுற்றி: விநாயகர் உலகைச் சுற்றி பழம் பெற்ற கதையும், முருகன் ஞானமே உருவான தத்துவமும்.
பகைவன் எனினும்
பரிந்தருளிச் சேவலாய்
உகந்தே
கொடியினில்
வைத்தான்
- மிகப்பொல்லா
வஞ்சகச்
சூரன்
மனம்வாடி
நின்றக்கால்
அஞ்சேல்
எனுமருள்
அது.
பகைவன்
எனினும்: தன்னை அழிக்க வந்த சூரனுக்கும் முக்தி அளித்த முருகனின் கருணை இணையற்றது.
முத்தமிழ்ப் பாடி
முகம்மலர்ந் தேயருளும்
நித்யக்
குமரனின்
புன்னகையே
- இத்தரையில்
வாடும்
உயிர்களின்
வல்வினைப்
பாய்ந்துடைக்கும்
கேடிலா
ஞானக்
கிளர்.
முத்தமிழ்ப்
பாடி: இயல், இசை, நாடகம் எனும் முத்தமிழால் முருகனைப் பாடினால் வல்வினைகள் நீங்கும்.
மூத்தவன்
முன்னே
முழுமுதற்க் காப்பிருக்க
இளையவன்
பின்னே
இனிமையாய்
- விளையாடப்
பார்வதி
பெற்றெடுத்தப் பாலன்
இருவருமே
கார்மேக
வண்ணன்
கிளை.
மூத்தவன்
முன்னே: விநாயகர் முன்னே செல்ல, முருகன் பின்னே வரும் அழகிய சகோதரப் பிணைப்பு.
ஆறுநாள்
நோன்பிருந்து அண்ணலை
ஏத்திடின்
பேறு
கிட்டும்
பெருவாழ்வு
- ஊறுமே
கந்தன்
அருளமுதக்
காட்சியினால் உள்ளத்துள்
சிந்தை
மலரும்
திகைப்பு.
ஆறுநாள்
நோன்பு: சஷ்டி விரதம் இருப்பவர்களுக்கு வாழ்வின் அனைத்துப் பேறுகளும் கிட்டும்.
வேடர்
வடிவில்
குறிவைத்து
நாடிச்
சிறுவனாய்
வேடனாய்
நின்ற
- உறவினை
நாடியே
வந்தருளும்
நாயகன்
தாள்பணிந்தால்
வாடியே
நிற்கார்
வரம்.
வேடர்
வடிவில்: வள்ளியை அடைய முருகன் எடுத்த வேடங்கள், அவன் பக்திக்காகத் தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்வதைக் காட்டுகிறது.
கோலத்தைக்
கைவிட்டுத்
தண்டமே
ஏந்தியவன்
சீலத்தைக்
காக்கும்
செழுஞ்சுடராய் - கோலங்கள்
எத்தனையோ
கொண்டாலும்
ஏழைக்
கடியவர்கள்
அத்தனே
என்பார்
அது.
தண்டம்
ஏந்தியவன்: கோலங்கள் பல கொண்டாலும், தண்டாயுதபாணியாக நிற்கும் அழகே அடியார்களுக்கு ஆறுதல்.
ஆறு குழந்தையை
அன்னை
அணைத்திடவே
ஈறு
மிலாத
எழில்முகவன் - மாறாத
கந்தன்
எனும்பெயரைக் கண்ணாரக்
காண்கையிலே
முந்தும்
பிறவி
முடிந்து.
ஆறு
குழந்தையும்: கார்த்திகைப் பெண்களால் வளர்க்கப்பட்ட ஆறு குழந்தைகளை அன்னை பார்வதி ஒன்றாக அணைத்ததால் 'கந்தன்' ஆனான்.
கல்லிலும்
உண்டு
கனிந்த
மனத்தையுடைய
மெல்லியல்
தொண்டர்
மிடியிலுண்டு - சொல்லிலும்
உண்டுப்
பொருளாய்
உலகெலாம்
நிறைந்தவன்
கண்டு
வழிபடக்
களி.
கல்லிலும்
உண்டு: பக்தர்களின் எளிய மனதிலும், சொல்லின் உட்பொருளிலும் முருகன் இருக்கிறான்.
சக்தி
தரித்தச்
சரவணபவ
என்னும்
முத்தி
தரும்மந்
திரந்தன்னைக் - கத்தியே
உள்ளம்
உருகி
உரைப்பார்
வினைதீர்க்கும்
வள்ளல்
குகனவன்
வாழ்வு.
சக்தி
தரித்த: 'சரவணபவ' மந்திரத்தை மனமுருகச் சொன்னால், குகன் நம் வாழ்வை வளப்படுத்துவான்.
இயலிசை
நாடகமெனும்
ஈடில்லாத்
தமிழை
உயலெனக்
கொண்ட
உயர்குமரன்
- நயமுடன்
முத்தமிழால்
வைதாரும்
வாழவைக்கும் முக்கண்ணன்
உத்தமப்
பிள்ளை
உவந்து.
உத்தமப்
பிள்ளை: தன்னைத் திட்டுபவர்களையும் (வைதாரையும்) வாழ வைக்கும் கருணை கொண்டவன்.
இதயக்
குகையினில்
இன்பமாய்
வீற்றிருக்கும்
நிமலன்
குகனெனும்
நாமமே
- புவிமீது
அல்லல்
அகற்றி
அறிவைத்
தரும்சிறந்த
சொல்லெனும்
ஜோதிச்
சுடர்.
இதயக்
குகையில்: நம் மனதிற்குள் ‘குகனாக’ இருப்பவன்; அவன் பெயர் அறிவைத் தூண்டும் ஜோதி.
தோள்மேல்
சுமந்தே
துதிபாடி
ஆட
வரும்
காவடி
ஆட்டம்
கதிதருமே
- பூவுலகில்
ஆவினன்
குடிவாழ்
அழகன்
அடிவணங்கப்
பாவங்கள்
போகும்
பறந்து.
காவடி
ஆட்டம்: தோளில் காவடி சுமந்து ஆடும் பக்தர்களுக்குப் பாவங்கள் விலகும்.
தைப்பூசத்
திருநாளில்
தங்க
மயில்வாகனன்
பொய்பூத்த
நெஞ்சைப்
புனிதமாக்க
- மெய்பூத்த
அன்பால்
எழுந்தருளி
ஆற்றல்
தருவானே
இன்பம்
பெருக
இசை.
தைப்பூசம்:
தைப்பூசத் திருநாளில் தங்க மயில் வாகனத்தில் வந்து உள்ளத்தைத் தூய்மைப்படுத்துவான்.
செந்தூர்
கடலலைகள்
செவ்வேள்
அடியினை
வந்தே
வணங்கி
வழிபடுமே
- அந்தோ
அலைகடல்
ஓரம்
அமர்ந்தானை
வேண்டின்
தலைவிதி
மாறும்
தரம்.
செந்தூர்
கடல்: கடலே முருகனின் காலடியைத் தொட்டு வணங்குவதால், அவனைத் தொழ நம் விதி மாறும்.
கதிரவன்
ஒளியைக்
கையில்வேல்
ஏந்தி
எதிரே
வரும்பகையை
ஏய்க்கும்
- கதிர்வேல்
அடியார்
பயத்தை
அறுக்கும்
அறிவாய்
முடியார்
முடிமேல்
முளைத்து.
கதிர்வேல்:
சூரிய ஒளி போன்ற பிரகாசமான வேல், நம் மரண பயத்தை அறுக்கும்.
மலைமேல்
அமர்ந்தே
மனிதர்க்கு
வழிகாட்டும்
கலைகளின்
உறைவிடம்
கந்தன்
- மலைமகள்
பெற்றெடுத்த
ஞானப்
பிழம்பாய்
மிளிர்கின்ற
நற்றவன்
பாதம்
நயந்து.
மலைமேல்
அமர்ந்த: ஞானப் பிழம்பாக மலைமேல் அமர்ந்து நமக்கு நல்வழி காட்டும் நற்றவன்.
குருவாய் அமைந்தே
குவலயம்
காக்கும்
குமர
குருபரன்
கோலம்
- ஒருகாலும்
நீங்கா
துளத்தில்
நிலைபெற்று
நிற்குமே
தூங்காத்
துணையாய்த்
தொடர்ந்து.
குருவாய்
அமைந்த: குமரகுருபரனாக இருந்து உலகைக் காக்கும் அவன் கோலம் எப்போதும் நம் மனதை விட்டு நீங்காது.
முருகன் என்றாலே
அழகெனப்
பொருள்சொல்லும்
உருகும்
அடியார்
உளம்நோக்கி
- வருகின்ற
தெய்வத்
தமிழ்மகனைத் தித்திக்கும்
தேனாக
வையம்
புகழும்
வகை.
முருகன்
- அழகு: முருகன் என்ற சொல்லே அழகு; அவன் தேன் போன்ற இனிமையானவன்.
விரித்தத்
தோகையிலே
வேதப்
பொருள்காட்டும்
பரித்த
மயில்வாகனன் பண்பு
- தரித்தே
கண்குளிரக்
கண்டு
கசிந்துருகிப் போற்றினால்
புண்ணியம்
சேரும்
பொலிந்து.
விரித்தத்
தோகை: மயில் தோகையில் உள்ள கண்கள் வேதப் பொருளைக் காட்டும்; அதைக் கண்டால் புண்ணியம்.
செந்நிற மேனி
சிவந்தத்
திருவாய்
இந்நிறம்
கண்டால்
இடர்நீங்கும் - அந்நிறம்
சூரியன்
ஒளியாய்
சுடர்விடும் கந்தனைப்
பாரிடைப்
போற்றுப்
பணிந்து.
செந்நிற
மேனி: சூரியன் போன்ற சிவந்த நிறம் கொண்ட முருகனைப் பார்த்தாலே இடர்கள் நீங்கும்.
திருப்புகழ் பாடித்
திளைக்கும்
அடியார்
கருப்பு
மனமதுக்
காணார்
- ஒருப்போதின்
வண்ணச்
சரபத்தின்
வாக்குக்
கினியவன்
திண்ணமாய்
வந்துத்
திகழ்.
திருப்புகழ்:
திருப்புகழ் பாடுபவர்கள் மன இருளை அறியமாட்டார்கள்.
பசிவந்த போதும்
பயம்வந்த
போதும்
நசிவந்த
நெஞ்சிற்கு
நாவாய்
- கசிவுற்றுக்
கந்தா
எனவொரு
கால்சொன்னால் போதுமே
வந்தே
அருள்வான்
மலிந்து.
பசி
வந்த போதும்: துன்பம் வந்த காலத்தில் 'கந்தா' என்று ஒருமுறை அழைத்தால் போதும், அவன் ஓடி வருவான்.
முற்பிறவி செய்த
வினைமூண்டு
வந்தாலும்
கற்பகத்
தருவாய்
குகனிருக்க
- எற்பிறவித்
துன்பம்
எமையணுகாத்
தூய
வடிவேலன்
அன்பே
அரணாய்
அமர்.
முற்பிறவி
வினை: பழவினை தொடர்ந்தாலும், கற்பகத் தருவான முருகன் இருக்கும்போது கவலை எதற்கு?
ஆடையின்றி நின்றே
அருள்பொழியும் ஆண்டியவன்
வீடென்னும்
பேறு
விளைவிப்பான் - நாடெங்கும்
சுற்றித்
திரியும்
சுடர்மிகும் ஞானியர்க்குப்
பற்றாய்த்
திகழும்
பழம்.
ஆண்டி:
உலகப் பற்றை நீக்கச் சொல்லும் ஆண்டிக் கோலம், ஞானிகளுக்குப் பெரும் பற்றுக்கோடு.
ஆறு முலையூட்டி
அன்பால்
வளர்த்தெடுத்த
சீறுமிளம்
கார்த்திகைப் பெண்டிர்க்கு
- பேறளித்து
விண்ணில்
இடமளித்த
வித்தகன்
சேயவன்
கண்ணில்
கருணைக்
கடல்.
கார்த்திகைப்
பெண்டிர்: முருகனை வளர்த்த கார்த்திகைப் பெண்களுக்கு விண்ணில் நட்சத்திரமாக இருக்க அருளியவன்.
ஆணவம்
கொண்ட
அகந்தைச்
சூரனை
வாணவத்தால்
ஈடழித்து
மாற்றி
- காணவொண்ணாச்
சக்தியாய்
ஆக்கித்
தனைச்
சேவற்கொடி
யாக்கி
முத்தியளித்
தான்முகவன்
முன்.
ஆணவம்
கொண்ட: சூரனின் ஆணவத்தை அழித்து, அவனைத் தனது கொடியாகவும் வாகனமாகவும் மாற்றியவன்.
மயில்முன்னே பாம்பும்
மதுரமாய்
அடங்கும்
அயில்முன்னே
துன்பம்
அகலும்
- துயில்கொள்ளும்
நேரமுந்
தன்னை
நினையாதத்
தொண்டர்க்கும்
ஆரமு
தாய்வருவான் ஆய்ந்து.
மயில்
முன்னே: மயிலுக்கு அஞ்சிப் பாம்பும் (காலம்) அடங்கும்; அவன் நாமத்தைச் சொன்னால் துன்பம் அடங்கும்.
மூலாதாரம்
முதலா
முச்சந்தி
உச்சியென
மேலாரும்
ஆறுவீடு
மெய்யினுள்ளே - பாலாடும்
கந்தன்
குடிபுகுந்தால் காலன்
அஞ்சுவானே
நிந்தனை
ஏதுமிலா
நிலை.
மூலாதாரம்:
நம் உடலுக்குள் இருக்கும் ஆறு ஆதாரங்களே முருகனின் அறுபடை வீடுகள்; அங்கு அவன் குடிபுகுந்தால் காலனுக்கு வேலையில்லை.
இச்சையும்
ஞானமும்
இருபுறமும்
ஏந்தியவன்
அச்சம்
அகற்றும்
அறுமுகவன்
- பச்சைநிற
வள்ளியும்
தேவசே
னையுமாய்
நின்றருளும்
வள்ளல்
வடிவம்
வளர்.
இச்சையும்
ஞானமும்: வள்ளி (இச்சை), தெய்வானை (கிரியை) இருவருடன் அமர்ந்து இன்பம் தரும் வடிவம்.
வேடர்
குலக்கொடி
வேணவா
வேட்கையுற்று
நாடியே
வந்த
நறுமலர்
- கூடவே
கந்தன்
இதயக்
கமலத்தில்
வீற்றிருக்கும்
சுந்தரி
வள்ளித்
துணை.
வள்ளித்
துணை: காட்டில் தவம் செய்த வேடர் குல வள்ளி, முருகனின் இதயத்தில் நீங்காமல் இருப்பவள்.
இந்திரன்
தந்த
எழில்மகள்
யானையினால்
வந்த
பெயருடைய
மங்கை
- தந்திரமாய்த்
தேவர்
குறைதீர்த்தச் செவ்வேள்
மனையாட்டி
காவலாய்
நிற்பாள்
கனிந்து.
தெய்வானை:
இந்திரனின் மகளான இவள், தேவர்களின் குறையைத் தீர்க்க முருகனை மணந்தவள்.
கிழவன்
வடிவெடுத்துக் கிழங்குண்ணும்
வள்ளியிடம்
பழக்கமே
கொண்டுப்
பணிந்தான்
- அழகன்
திருவிளை
யாடலால்
தேன்மொழிப்
பெண்ணை
மருவி
மணந்தான்
மகிழ்ந்து.
கிழவன்
வடிவம்: வள்ளியை மணக்க முதியவர் வேடம் பூண்டு, திருவிளையாடல் புரிந்த அழகு.
களிறாய்
விநாயகன்
காட்டில்
மிரட்ட
ஒளிரும்
எழில்வள்ளி
ஓடி
- நளிர்மிகும்
கந்தன்
புயத்தில்
கதியெனச்
சேர்ந்திட்ட
விந்தையை
எண்ணு
விழைந்து.
களிறாய்
விநாயகன்: அண்ணன் விநாயகரை யானையாக வரச் செய்து, வள்ளியைத் தன் வசப்படுத்திய லீலை.
பிறவிப்
பெருங்கடல்
நீந்திட
வேண்டுவோர்
அறுமுகன்
தாளை
அடைவார்
- நறுமணம்
வீசும்
மலர்தூவி
வேண்டித்
தொழுதிடின்
பாசம்
அகலும்
பரிந்து.
பிறவிப்
பெருங்கடல்: சம்சாரக் கடலை நீந்த விரும்புவோர் முருகனின் திருவடியைப் பற்ற வேண்டும்.
சந்தத்
தமிழால்
சகலமும்
தந்திட்ட
கந்தன்
புகழ்வளர்
காவியம்
- நித்தம்
படித்துப்
பரவினாரைப்
பஞ்சே
நிலைகுலையச்
சுட்டுப்
பொசுக்கும்
சுடர்.
சந்தத்
தமிழ்: முருகனின் புகழ் பாடும் பாடல்களை நித்தம் படிப்பவர்களுக்குத் தீயவைகள் அழிந்து போகும்.
அண்டம்
குலுங்கவே
ஆடும்
மயில்மீது
கந்தம்
நடுங்கக்
கதிர்வேலன்
- கொண்டு
வருவான்
அருளை
வறியவர்
வாட்டம்
தருவான்
தீர்க்குந்
தரம்.
அண்டம்
குலுங்க: மயில் மீது அமர்ந்து வரும் அவன் வேல், வறியவர்களின் வாட்டத்தைப் போக்கும்.
படிக்கட்டுகள் தோறும்
பரமன்
அடியொற்றி
அடிக்கடி
ஏறும்
அடியார்
- துடிக்கின்ற
நெஞ்சத்தில்
ஆறுதல்
நேராய்
வருமே
செஞ்சொல்
குமரன்
செயல்.
படிக்கட்டுகள்:
மலைக் கோயில்களில் ஏறிச் செல்லும் அடியார்களுக்கு முருகன் நேரில் வந்து ஆறுதல் தருவான்.
இலைநீறு
தன்னால்
இடர்நீக்கும் செந்தூர்
அலைவாய்
உறைநல்
அரசன்
- நிலைகாணா
நோய்கள்
அகற்றி
நலம்வழங்கும் வேலவன்
சேயாய்
எமையாள்
சிறந்து.
இலைநீறு:
செந்தூரில் தரப்படும் பன்னீர் இலை விபூதி, தீராத நோய்களையும் தீர்க்கும் மருந்தாகும்.
மறைபொருளாய் நின்றே
மனக்குகையில் ஆளும்
இறைவன்
கதிராமன்
இன்பம்
- குறையாத
பக்தியில்
ஆழ்ந்தால்
பகலவன்
ஒளியென
முத்திக்
கதவு
முட்டும்.
மறைபொருளாய்:
மனதின் ஆழத்தில் ரகசியமாக இருந்து நம்மை ஆளும் கதிராமன் (முருகன்).
சித்திரைத்
திங்கள்
சிறந்த
முழுநிலவில்
முத்தமிழ்க்
கந்தனை
முன்னினால்
- எத்திக்கும்
புகழும்
பெருமையும்
பொன்வாழ்வும் கிட்டும்
சுகமும்
பெருகும்
துணிந்து.
சித்திரைத்
திங்கள்: சித்திரை முழுநிலவில் முருகனை நினைத்தால் புகழ், செல்வம், வாழ்வு சிறக்கும்.
விசாகத்
திருநாளில்
வித்தகன்
தோன்றிய
குசாவகப்
பொய்கையைக்
கும்பிடின்
- தசாவதாரம்
போற்றும்
திருமால்
மருகன்
திருவருள்
ஊற்றாய்
எழும்
உள்ளத்தே.
வைகாசி
விசாகம்: முருகன் தோன்றிய விசாக நாளில் அவனைத் தொழுதால் திருமால் மருகனின் அருள் ஊற்றெடுக்கும்.
கச்சியப்பப் பாடிய
கந்த
புராணத்தை
நச்சிப்
படிப்பார்
நலம்
- மிச்சமாய்
உள்ள
வினைப்பயன்
ஓடியே
போகுமே
வள்ளி
மணாளன்
வகை.
கந்த
புராணம்: கச்சியப்ப சிவாச்சாரியார் பாடிய புராணத்தைப் படிப்பவர்களுக்கு வினைப்பயன் அகலும்.
ஆண்டிவன்
கையில்
அமர்ந்திட்டத் தண்டுநமைத்
தாண்டிப்
போகாமல்
தடுக்கும்
- தீயவற்றை
வேண்டாத
எண்ணம்
விலக்கி
அறிவெனும்
தூண்டா
விளக்காய்த் தொடர்.
ஆண்டியவன்
தண்டு: அவன் கையில் உள்ள தண்டு (ஊன்றுகோல்), நம்மைத் தீய வழியில் செல்லாமல் தடுக்கும்.
சிங்கார
வேலவன்
சீர்மிகும்
கோலத்தைக்
கண்காரக்
கண்டும்
களிப்புற
- எண்கார
மாயப்
பிறவி
மயக்கம்
ஒழியுமே
சேயவன்
பாதம்
சேர்.
சிங்கார
வேலவன்: அவனது அழகிய கோலத்தைக் கண்டாலே பிறவி மயக்கம் நீங்கும்.
சகலகலா
வல்லித்
தாயிடம்
வேண்டிப்
புகழினைப்
பெற்றப்
புலவன்
- குகனருளைப்
பாடியப்
பாடல்கள்
பாரெலாம்
போற்றுமே
சூடியச்
சொல்லின்
சுவை.
சகலகலா
வல்லி: சரஸ்வதியின் அருளைப் பெற்ற குமரகுருபரர் பாடிய பாடல்கள் முருகனுக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.
வாளால்
அறுக்காத
வைரியைச்
சொல்லால்
மாற்றி
மயிலாய்
மாற்றினான்
- சீற்றத்தை
அன்பால்
வெல்லும்
அறநெறி
காட்டிய
நன்பன்
முருகன்
நயப்பு.
வாளால்
அறுக்காத: ஆயுதத்தால் வெல்ல முடியாத பகைவனை அன்பால் (சேவல், மயிலாக) மாற்றிய நன்பன்.
எந்தக்
குறையிருப்பின் என்னையே
நோக்கென்று
கந்தன்
அழைக்கும்
கனிவு
- வந்தென்னை
ஆட்கொள்ளச்
செய்யும்
அற்புதக்
காட்சியிது
நாட்கள்
இனியதாய்
நகு.
எந்தக்
குறையிருப்பின்: "உன் குறைகளை என்னிடம் விடு" என்று அழைக்கும் முருகனின் கனிவு.
தமிழுக்குத் தலைவன்
தனிப்பெருங் குன்றன்
அமிழ்தாய்
இனிக்கின்ற
அண்ணல்
- இமிழ்கடல்
சூழும்
உலகுக்குத்
தூயவன்
வேலவன்
தாழும்
அடியார்
தவம்.
தமிழுக்குத்
தலைவன்: தமிழே முருகனாகவும், முருகனே தமிழாகவும் விளங்கும் தத்துவம்.
ஆறு
முகமும்
அடியார்
துயர்நீக்கும்
ஏறு
மயிலேறும்
எம்பெருமான் - நீறுவகை
கொஞ்சும்
குமரன்
குறவள்ளி
பங்கயற்கே
தஞ்சம்
எனத்தொழுது
நில்.
தஞ்சம்
எனத் தொழு: அறுமுகனையும் மயில் வாகனத்தையும் சரணடைந்தால் வாழ்வு சிறக்கும்.
மலர்நிகர்
பாதங்கள்
மண்ணில்
படாமல்
அலர்மயில்
ஏறி
வருவான்
- புலர்காலை
உள்ளம்
உருகுவார்
உத்தமன்
சேவடி
மெள்ளத்
தழுவி
மகிழ்.
மலர்நிகர்
பாதங்கள்: அவன் திருவடிகள் மண்ணில் படாமல் மயில் ஏறி வந்து நமக்கு அருள்வான்.
எண்ணிய
காரியம்
ஏதுந்
தடையுறின்
கண்ணியக்
கந்தனைக்
கைதொழு
- திண்ணமாய்
வேலன்
வருவான்
வினைதீர
வழிகாட்டி
காலன்
அஞ்சக்
காப்பான்
கடிது.
எண்ணிய
காரியம்: தடைகள் ஏற்படும் போது முருகனை வணங்கினால், அவன் காலனையும் அஞ்சச் செய்து நம்மைக் காப்பான்.
அலைகடல்
ஓரம்
அமர்ந்தொளிரும் செந்தில்
நிலைபெற்றச்
சோதிப்
பிழம்பு
- கலைகற்ற
மேலோர்
துதிக்கும்
மெய்ஞான
வேலவன்
காலோர்
கதியாய்க்
கல.
செந்தில்
சோதி: கடல் ஓரம் அமர்ந்து ஞானம் போதிக்கும் வேலவன் பாதமே நமக்குப் புகலிடம்.
சிறுவா
புரிவாழ்
சிலம்பன்
அடியைத்
தொழுவார்
துயரம்
தொலைப்பார்
- நறுவாசம்
வீசும்
திருவருள்
வேண்டிடக்
கிட்டுமே
பேசும்
புகழே
பெரும்.
சிறுவாபுரி:
சிறுவாபுரியில் வீற்றிருக்கும் முருகனைத் தொழுதால் புகழ் கிட்டும்.
வைத்தீசு
வரன்கோயில்
வாழும்
குமரகுரு
முத்துக்
குமாரன்
முகமலர்
- பத்தியுடன்
நாடித்
தொழுவார்
நலிவுற்ற
நோயெல்லாம்
ஓடி
மறையும்
ஒளி.
வைத்தீசுவரன்
கோயில்: அங்கு 'முத்துக்குமாரனாக' அமர்ந்து நோய்களைத் தீர்க்கும் வைத்தியநாதன் மகன்.
பச்சை
மயில்வாக
னப்பரமன்
வந்தெனைத்
துச்ச
மெனாதேத்
துணையாகி
- இச்சையெல்லாம்
ஈடேறச்
செய்து
இருவினைத்
தீர்த்தாண்ட
சேடன்
குகனேத்
திக்.
பச்சை
மயில்: மயில் ஏறி வரும் பரமன், நம் ஆசைகளை ஈடேற்றி இருவினைகளைத் தீர்ப்பான்.
தாரகன்
ஆதித்
தறுக்கரை
வீழ்த்திய
வீரன்
விமலைத்
தனயன்
- பாரெங்கும்
நீக்கமற
நின்றே
நிருபர்க்கு அருள்செய்யும்
ஆக்கக்
கடவுள்
அவன்.
தாரகன்
ஆதி: தாரகாசுரன் போன்ற அரக்கர்களை வீழ்த்திய வீரன்; அவன் எல்லாரையும் காப்பவன்.
கந்தன்
எனும்பெயரைக் காது
குளிரவே
நித்தம்
செவிமடுக்க
நேரிடின்
- பித்தம்
தெளிந்து
தெளிவாய்
திருவருள்
கூடும்
கவிந்து
வரும்
இன்பக்
காப்பு.
செவிமடுக்க:
முருகனின் பெயரைத் தொடர்ந்து கேட்டாலே சித்தப் பிரமை (மனக் குழப்பம்) நீங்கும்.
சைவம்
வைணவம்
என்றுமே
பேதமிலா
ஐயன்
மருகன்
அறுமுகன்
- மெய்யன்பு
கொண்டார்
இதயக்
குளத்திலே
பூத்திருக்கும்
தண்டார்
கமலத்
தகை.
சைவம்
வைணவம்: சிவனின் மகனாகவும், திருமாலின் மருகனாகவும் இருந்து சமய பேதங்களை நீக்குபவன்.
பழனி
மலைமேல்
பரமன்
அமுதம்
உளமார
உண்டால்
உவகை
- இளமாறாச்
சக்திக்
குமரனைச்
சார்ந்தார்க்கு எந்நாளும்
முக்திப்
பழமே
முதல்.
பழனி
அமுதம்: பழனியில் பஞ்சாமிர்தம் போல இனிக்கும் முருகனைச் சார்ந்தால் முக்தி நிச்சயம்.
"முத்தைத்
தரு"வெனச்
சொல்லெடுத்துத் தந்திட்ட
அத்தன்
குமரன்
அருட்செயல்
- வித்தகச்
சந்தத்
தமிழால்
சகலமும்
கூடிட
வந்தே
அருள்வான்
மதி.
முத்தைத்
தரு: அருணகிரிநாதருக்கு அடியெடுத்துக் கொடுத்த தலம், நம் அறிவை வளர்க்கும்.
மலைவாழு
மக்கட்கு
மாண்புடையத் தெய்வம்
கலைவாழு
நெஞ்சக்
குகனே
- அலைமோதும்
சமுசார
பந்தத்
தளைநீக்கி
ஆளும்
அமுதாந்
தமிழே
அறிவு.
மலைவாழு
மக்கள்: மலைவாழ் மக்களின் தெய்வமாக இருந்தாலும், அவன் முத்தமிழின் அறிவாக விளங்குகிறான்.
முன்னே
மயில்வரப்
பின்னே
வடிவேலன்
உன்னே
எனநிற்க
அஞ்சாதே
- எந்நேரம்
காக்கும்
கடவுள்
குகனிருக்கக் கவலைகள்
ஏற்கும்
இடமேது
இனி.
முன்னே
மயில் வர: மயில் முன்னே வர, அவன் பின்னே வரும்போது நமக்கு எதற்குத் துன்பம்?
உன்னைத்
தவிர
ஒருதுணையும் யானறியேன்
என்னைத்
தடுத்தாட்கொள் ஈசனே
- பொன்னார்
திருவடி
யல்லால்
புகலிடம்
ஏது
மருகா
முருகா
மகிழ்.
உன்னைத்
தவிர: "முருகா! உன்னை விட்டால் எனக்கு வேறு கதி இல்லை" என்று சரணடைவதே மேன்மை.
"சும்மா
இரு"வெனச்
சொல்லால்
உணர்த்திய
அம்மா
னருட்செயல்
அற்புதம்
- மெய்ம்மாறா
மோன
நிலையில்
முருகனைச்
சிந்திப்பார்
ஞான
நிலைகண்ட
நற்பு.
சும்மா
இரு: "சும்மா இரு சொல்லற" என்ற உபதேசம், மௌனத்தின் மூலம் இறைவனைக் காணும் வழி.
தணிகைப்
படிகளில்
தண்மையாய்க் கால்கள்
பணியவே
ஏறிப்
படர
- துணிவாக
இன்பம்
விளையும்
இடரெல்லாம்
வேரற்றுத்
துன்பம்
தொலையுந்
துரிது.
தணிகைப்
படிகள்: திருத்தணி மலைப் படிகளில் ஏறும் போது நம் துன்பங்கள் வேரற்றுப் போகும்.
ஓம்
எனும்
மந்திர
உட்பொருள்
காட்டிய
சாமி
மலைவாழ்
தலைவன்
- நாமமே
நாவினில்
ஊறும்
நறுந்தேன்
சுவையெனப்
பாவினில்
நின்றப்
பரம்.
ஓம்
எனும் மந்திரம்: ஓங்காரப் பொருளை நாவில் தேனாக இனிக்கும்படி செய்பவன் சுவாமிமலை நாதன்.
எவ்வுயிரும் காக்கும்
இறைவனவன்
சேயாகச்
செவ்வேள்
திருநாமம்
செப்பிடின்
- வையம்
முழுதும்
நலம்பெறும்
முக்கண்ணன்
மைந்தன்
தொழுவார்
துணையேத்
துணி.
எவ்வுயிரும்
காக்கும்: எல்லா உயிர்களையும் காக்கும் முருகன் பெயரைச் சொன்னால் வையம் நலம் பெறும்.
முருகன்
அருள்மாலை
முற்றுமே
ஓதிப்
பெருகும்
புகழுடன்
வாழ்க
- திருவருளால்
செல்வம்
அறிவு
சிறந்த
நற்பேறுடன்
வல்லமை
கிட்டும்
மகிழ்ந்து.
வாழ்க:
இந்த 'அருள்மாலை' 100 பாடல்களையும் ஓதுபவர்கள் செல்வம், அறிவு, புகழுடன் சிறப்பாக வாழ்வார்கள்.
வள்ளி மணாளனின்
அருள்
வேண்டி
இந்தப்
பாடல்களைப்
பாராயணம்
செய்வது
மிகுந்த
பலன்
தரும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக